“ทำไมทำแบบนี้ โมนา พี่เห็นนะว่าเธอไปหาเรื่องโดนัทก่อน”
“ใช่ค่ะ ยอมรับ ก็พี่ขุนจะเทโมนาไปกับยัยนั่น”
“โมนา แต่เราไม่ได้คบกันไง ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจ” เสยผมหงุดหงิด จนปัญญา ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรแล้ว
“แต่เราจูบกัน เกือบถึงขั้นนั้นแล้วด้วย ที่จริงจะนับว่าถึงก็ถึง เพราะเรามีเซ็กซ์โฟนกันแล้ว ยัยข้าวต้องไม่ชอบใจแน่ถ้าพี่จะเท
โมนาแบบนี้”
“นี่เอายัยข้าวมาขู่เหรอ ไหนว่าจะเก็บเรื่องของเราไว้เป็นความลับไง จะรู้กันแค่สองคน จะคบจะเลิกก็ไม่ให้เดือดร้อนคนอื่น”
“ก็ตอนนี้โมนาเดือดร้อนนี่คะ ยังไม่ทันจะคบเลย พี่ขุนก็หาเรื่องเทโมนาแล้ว แค่โมนาเป็นเพื่อนยัยข้าวพี่ขุนก็ขีดเส้นกั้น กว่าที่โมนาจะข้ามกำแพงพี่มาได้ก็ยากเย็น ยังไม่ทันไปถึงไหนเลย พี่ให้โอกาสโมนาบ้างสิ เรื่องเรามาถึงขั้นนี้แล้วนะคะ มันย้อนกลับไปตอนที่เรายังไม่ได้ล้ำเส้นกันขนาดนี้ไม่ได้หรอก ไหน ๆ ก็ล้ำเส้นกันมานิดนึงแล้ว ก็ไปให้สุดทางก่อนสิ แล้วค่อย
