โมนาตื่นขึ้นมาบนเตียงที่ว่างเปล่าเหมือนเดิม เสื้อผ้าและกระเป๋าของเขาหายไปแล้ว จึงกดโทรหา
“พี่ขุน กลับออกไปไม่ปลุกโมนาอีกแล้ว” เสียงที่ยังดูงัวเงียทำขุนพลอมยิ้ม
“พี่ต้องกลับมาบ้านก่อน”
“กลับไปทำไมคะ เสื้อผ้าโมนาก็ซักให้แล้ว”
“พี่มาเอาหนังสือ วิชานี้ถ้าไม่เอาหนังสือมาอาจารย์ไม่ให้เรียน”
“งั้นวันนี้ก็เอาหนังสือมาทั้งหมดเลยนะคะ เอามาทิ้งไว้ที่ห้องโมนา เสื้อผ้าด้วย”
“คิดว่าพี่จะหลงกลไปนอนห้องเธออีกงั้นเหรอ”
“งั้นสิคะ เตรียมชุดมาด้วยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้โมนาไปรอรับที่ร้านเหมือนเดิมค่ะ”
“เดี๋ยว โมนา...”
ยังไม่ทันที่ขุนพลจะปฏิเสธ โมนาก็ชิงวางสายไปเสียก่อน
“เหอะ มัดมือชก คิดว่าพี่จะยอมเหรอ”
ขุนพลแค่นหัวเราะหยันเพื่อนน้องสาว หยิบหนังสือที่จะใช้เรียนในวันนี้เข้ากระเป๋า ตาเหลือบมองหนังสือที่เขาจัดเรียงเอาไว้สำหรับเรียนในวันพรุ่งนี้แล้วผละจากไป
มือใหญ่ยื่นไปเปิดประตูห้อง แต่แล้วกลับลดมือลงมา
