“ผมดีใจที่สุดเลยภา ในที่สุดเราก็จะมีลูกกันแล้ว”
หลังจากที่พยายามมานานตั้งแต่เอาเธอเข้ามาอยู่ด้วยกันในบ้านตั้งแต่ยังมีสถานะเป็นแค่เมียน้อย จนเธอได้ครอบครองทะเบียนสมรส ในที่สุดก็ทำสำเร็จจนได้ แม้ช่วงนั้นจะเป็นช่วงที่เขาป่วยกระเสาะกระแสะและอ่อนแอที่สุดก็ตาม
“ภาก็ดีใจมากค่ะ”
“ช่วงนั้นผมอ่อนแอมาก ไม่น่าเชื่อว่าผมจะทำคุณท้องได้”
รวิภาที่ซุกหน้าอยู่ในอ้อมอกของสามีคอแข็งทันใด สายตาล่อกแล่กมีแววกังวล ก่อนคนเป็นสามีจะดันไหล่บอบบางให้ออกมาสบตา
“ผมกังวลว่าลูกเราจะไม่แข็งแรง” คำพูดนั้นทำรวิภาถอนใจโล่งอก
“อย่ากังวลไปเลยนะคะ ลูกเรามาเกิดได้ แปลว่าแกแข็งแกร่งที่สุด ภาสัญญาว่าจะดูแลลูกเราให้ดี ยังไงแกก็ต้องคลอดออกมาอย่างปลอดภัยแน่นอนค่ะ”
“ขอบคุณคุณมากนะ สิ่งที่คนเป็นพ่อกังวลมากที่สุด ยังไงก็ไม่พ้นเรื่องของลูก ทั้งโมนา ทั้งลูกที่กำลังจะเกิดของเรา”
“คุณโมนาเป็นคนดื้อรั้นไม่ฟังใคร ยิ่งเป็นคุณแกยิ่งต่อ
