ทันทีที่ประตูห้องนอนของโมนาในคฤหาสน์หลังใหญ่ปิดลง เธอก็จับมือพาขุนพลเดินไปยังเตียงแล้วผลักเขาหงายหลังลงนอน
ขุนพลใช้ศอกข้างหนึ่งเท้าที่นอนพยุงกายท่อนบนขึ้น ยกหัวเข่าข้างหนึ่งด้วยท่วงท่าสุดเท่ มองโมนาด้วยสายตามีความหมายที่รู้กันแค่สองคน
“พี่ขุนไม่คิดจะบอกโมนาเลยหรือคะว่าพ่อเรียกพี่ขุนมารังแก”
“มันเป็นเรื่องของลูกผู้ชาย และพี่จัดการได้”
“พี่ไม่คิดบ้างเหรอว่าโมนาปกป้องพี่ได้”
ดวงตาวาววับราวแม่เสือสาวมองจ้องลึกลงในดวงตาคู่คม เธอก้าวขึ้นเตียงไปนั่งคร่อมบนต้นขาแกร่ง ผลักอกหนั่นแน่นให้เขานอนหงายหมดท่า ก่อนจะค่อย ๆ เลิกชายเสื้อยืดสีดำขึ้นสูง
“พี่ต่างหากที่ควรปกป้องโมนา”
“ปกป้องยังไงคะ”
“โมนาเป็นแฟนพี่ พี่จะไม่มีวันยกโมนาให้ใครทั้งนั้น”
“น่ารักจังเลยนะคะ”
โน้มตัวลงไปหาเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยันที่นอน มืออีกข้างปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตัวเองลงมาทั้งแถบ โชว์หน้าอกอวบอิ่มเบียดกันจนชิดเป็นทรงสว
