“คุณแม่ขา~~” น้ำมนต์เดินเป๋ไปเป๋มาซ้ายบ้างขวาบ้างไม่ตรงทางเข้ามาหาคนเป็นแม่ เสียงยานคางอย่างคนครองสติไม่อยู่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
“ทำไมวันนี้เมาขนาดนี้คะลูกสาว” โมนาไม่เคยเห็นลูกสาวอยู่ในอาการเมามายขนาดนี้
“ก็ไม่มีใครหน้าแปลกเลย คนกันเองทั้งนั้น คุณแม่ก็อยู่ พี่นะโมก็อยู่ หนูสบายใจ” เพราะมีแม่กับพี่ชาย คนในครอบครัว และเพื่อนๆ ของเดนิส ทำให้น้ำมนต์ไม่ต้องระวังตัวว่าจะดื่มจนเมา จนเป็นเหตุให้ตัวเองคุมสถานการณ์ไม่ได้
“คนแปลกหน้า ไม่ใช่หน้าแปลก”
“นั่นแหละค่ะ คุณแม่ดูนู่น” น้ำมนต์บุ้ยปากให้แม่หันไปมอง
“จะให้แม่ดูอะไรก็นั่งให้ดีๆ ก่อน จะเลื้อยเป็นงูอยู่แล้ว” โมนาโอบไหล่ประคองร่างที่โอนเอนของลูกสาว
“หนูเจอแล้วนะคะ”
“เจออะไร”
“เจอเจ้าของไซส์ที่ดีต่อใจ”
“เจ้าของมาตรฐานห้าสิบแปดที่ทำให้ลูกสาวแม่ติดใจน่ะเหรอ”
“ช่าย~~ หนูเจอแล้ว”
“เจอที่ไหนคะ”
“เจอที่นี่เลยค่ะ”
“จริง?” โมนาไม่อยากเชื่อ
