EP.8: เดทครั้งแรก

ลานนัดพบหน้าโรงหนัง วันเสาร์ เรายืนอยู่หน้าโรงภาพยนตร์ในศูนย์การค้าชื่อดัง ใจเต้นตึกตักเหมือนกลองรบ เรามาถึงก่อนเวลานัดสิบห้านาที พร้อมกับความเรียบร้อยของชุดเสื้อผ้าและ แว่นตากรอบหนา อันเดิมที่ถูกหยิบกลับมาใส่เพื่อแสดงความเป็นตัวตนของเรา เมื่อวานนี้ ยัยแยมกับยัยส้มบ่นเราไม่หยุดเรื่องการแต่งตัว แต่เรายืนยันหนักแน่นว่า ถ้าพี่ปอนด์ชอบเรา... เขาต้องชอบเราในแบบที่เป็น ไม่ใช่ผู้หญิงที่ต้องแต่งหน้าจัดๆ หรือถอดแว่นเพื่อเอาใจใคร จังหวะนั้นเอง พี่ปอนด์ ก็เดินเข้ามาใกล้แล้วแตะเบาๆ ที่ไหล่เราจากด้านหลัง พี่ปอนด์: (ยิ้มอ่อนโยน) "โทษทีนะครับน้องฟ้าใส! พี่มาช้าไปหน่อย หวังว่าน้องฟ้าใสจะไม่โกรธพี่นะครับ" ฟ้าใส: (หันไปมองเขา หัวใจแทบจะหลุดออกจากอก) "ไม่... ไม่โกรธเลยค่ะ! หนูเพิ่งมาถึงเองค่ะ" พี่ปอนด์ในวันนี้ก็ดูสบายๆ ในชุดเสื้อยืดสีเทาเรียบๆ กับกางเกงยีนส์ พี่ปอนด์: (มองเราตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วยิ้มออกมาอย่างจริงใจ) "ดีจังเลยครับ... วันนี้น้องฟ้าใสใส่ชุดที่ดูสบายๆ ดีจัง... พี่ว่าน้องฟ้าใสใส่แว่นแล้วก็น่ารักไปอีกแบบนะครับ" คำชมที่ออกมาจากปากของเขาทำเอาเราหน้าแดงก่ำ! ความมั่นใจที่เราเคยลังเลกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง ฟ้าใส: (ยิ้มเขินๆ) "ขอบคุณ... ขอบคุณค่ะ" พี่ปอนด์:"วันนี้เราจะไปดูหนังเรื่องใหม่ที่เพิ่งเข้าโรงน่ะครับ เป็นแนว... รักโรแมนติก ที่พี่คิดว่าน้องฟ้าใสน่าจะชอบแต่ก่อนอื่น... พี่ว่าเราไปซื้อป๊อปคอร์นกับเครื่องดื่มก่อนดีกว่านะครับ วันนี้พี่จะเลี้ยงเต็มที่เลย! ถือเป็นการขอโทษเรื่องบอลที่ทำให้แก้มช้ำนะครับ" ฟ้าใส: (รีบโบกมือ) "ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ปอนด์! หนูออกค่าป๊อปคอร์นเองก็ได้ค่ะ" พี่ปอนด์: (ส่ายหน้าอย่างอ่อนโยน) "ไม่ได้หรอกครับ... พี่ชวนน้องฟ้าใสมาเพื่อขอโทษนะครับ... ถ้าไม่ให้พี่เลี้ยง... พี่ก็จะรู้สึกผิดแย่เลย" เรายอมให้พี่ปอนด์เลี้ยงแต่โดยดี การได้เดินคุยกับเขาแบบสองต่อสอง ทำให้เรารู้สึกว่าโลกทั้งใบมีแค่เราสองคนเท่านั้น บทสนทนาของเราไม่ได้ตื่นเต้นหวือหวา แต่เต็มไปด้วยความจริงใจและสบายใจอย่างน่าประหลาด ในโรงภาพยนตร์ - ระหว่างดูหนัง เรานั่งดูหนังกันอย่างตั้งใจ เป็นหนังรักที่หวานซึ้งและมีความตลกเล็กน้อย เนื้อหาของหนังเป็นเรื่องราวของเด็กผู้หญิงที่ต้องพิสูจน์ตัวเองเพื่อความรัก ซึ่งทำให้เราอินกับหนังเป็นพิเศษ ในฉากที่พระเอกในหนังกำลังสารภาพรักกับนางเอก จู่ๆ มือของพี่ปอนด์ ก็เลื่อนมาแตะที่มือของเราที่วางอยู่บนที่เท้าแขนของเก้าอี้ เราสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของมือเขา แต่เราก็ไม่ได้ขยับมือหนี และเขาก็ไม่ได้กุมมือเราแน่นแต่อย่างใด พี่ปอนด์: (กระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าปกติ ขณะที่ยังคงมองหน้าจอ) "น้องฟ้าใส..." ฟ้าใส: (ตอบกลับไปเบาๆ) "คะ..." พี่ปอนด์: "หนังเรื่องนี้... ดูแล้วก็ดีนะครับ... ทำให้พี่คิดถึงเรื่องของเราสองคนเลย" ฟ้าใส: (ใจเต้นแรงขึ้น แต่พยายามทำเสียงให้เป็นปกติ) "เอ่อ... ใช่ค่ะ... หนูว่ามันน่ารักดีค่ะ" พี่ปอนด์ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แล้วเอามือกลับไปวางบนที่ตักของเขาอย่างสุภาพ ทำให้ความตื่นเต้นที่ก่อตัวขึ้นค่อยๆ จางหายไป... เรายังคงไม่กล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกต่อกัน ร้านอาหารญี่ปุ่น - หลังดูหนัง หลังดูหนังจบ พี่ปอนด์พาเรามาเลี้ยงข้าวเย็นที่ร้านอาหารญี่ปุ่นที่เราชอบ เขาจองที่นั่งริมหน้าต่างที่ดูเป็นส่วนตัว พี่ปอนด์: (ยิ้มอย่างอ่อนโยน) "ร้านนี้เป็นร้านโปรดของน้องฟ้าใสใช่ไหมครับ? พี่แอบถามเพื่อนสนิทน้องฟ้าใสมา" ฟ้าใส: (รู้สึกประทับใจที่เขาใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ) "ว้าว! ใช่ค่ะ! พี่ปอนด์รู้ได้ยังไงคะ!" พี่ปอนด์:"พี่ก็ต้องเตรียมตัวมาอย่างดีสิครับ... สำหรับการเลี้ยงขอโทษน้องฟ้าใสครั้งนี้" (เขายิ้มแล้วทำท่าเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่างสำคัญ แต่ก็หยุดไป) ฟ้าใส: (พยายามชวนคุยเพื่อไม่ให้อากาศอึดอัด) "พี่ปอนด์คะ... เรื่องเมื่อวันก่อน... เรื่องของแนน..." พี่ปอนด์: (สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว) "อ๋อ... เรื่องนั้นน่ะเหรอครับ... พี่ว่าเราอย่าพูดถึงเรื่องนี้เลยดีกว่านะครับ มันเป็นเรื่องไร้สาระพี่แค่อยากให้น้องฟ้าใสรู้ว่า... พี่ไม่ชอบผู้หญิงที่ทำอะไรไม่ให้เกียรติตัวเอง" (เขาเน้นคำว่า 'ไม่ให้เกียรติตัวเอง') "และพี่ชอบผู้หญิงที่ 'จริงใจ' และ 'ฉลาด' แบบน้องฟ้าใสมากกว่าครับ" คำพูดของพี่ปอนด์ทำเอาเราใจเต้นแรงอีกครั้ง! แม้เขาจะไม่ได้บอกว่า 'ชอบ' เรา แต่คำพูดของเขาก็ชัดเจนเพียงพอที่จะทำให้เรารู้สึกว่า เราพิเศษสำหรับเขา ฟ้าใส: (ยิ้มอย่างเขินอายและจริงใจ) "ขอบคุณนะคะพี่ปอนด์... หนูรู้สึกดีมากเลยค่ะที่ได้ออกมาทานข้าวกับพี่วันนี้" พี่ปอนด์:"พี่ก็เหมือนกันครับ... วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดวันหนึ่งของพี่เลย" ทั้งสองคนยังคงเก็บความรู้สึกที่แท้จริงไว้ในใจ แต่ความอบอุ่นและความเข้าใจระหว่างกันได้เติบโตขึ้นอย่างเงียบๆ ตลอดช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน แม้จะเป็นเพียงการดูหนังและทานข้าว แต่ก็เป็นการตอกย้ำว่า ความรักที่บริสุทธิ์ คือสิ่งที่ฟ้าใสต้องการอย่างแท้จริง เมื่อทานข้าวเสร็จ พี่ปอนด์ก็เดินมาส่งเราขึ้นรถที่หน้าห้างฯ อย่างสุภาพอ่อนโยน เราโบกมือลาเขาก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไป ฟ้าใส: (มองตัวเองในกระจกรถ) 'ไม่ว่าพี่ปอนด์จะชอบใคร... แต่วันนี้... ฉันมีความสุขที่สุด ที่ได้อยู่กับเขาในแบบที่เราเป็น... และฉันจะรอวันที่พี่ปอนด์จะกล้าเปิดเผยความรู้สึกออกมา...'