EP.12 อินเลิฟ 1

โรงเรียน - เช้าวันจันทร์ เช้าวันจันทร์ที่โรงเรียนดูสดใสกว่าทุกวัน เพราะหัวใจเรากำลังเต็มไปด้วยความสุข เรากับ พี่ปอนด์ เป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการแล้วเมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมา (ใน EP.10) เราเดินเข้ามาในโรงเรียนด้วยรอยยิ้มที่แทบจะปิดไม่มิด ส้ม: (รีบเดินเข้ามาหาเรา แล้วมองหน้าเราด้วยแววตาจับผิด) "ยิ้มน่าบานมาเลยนะมึง! ยิ้มจนแก้มจะปริถึงหูอยู่แล้ว! ไหนบอกว่าไม่ชอบใครไง?" แยม: (ยิ้มกรุ่มกริ่ม) "คนกำลังอินเลิฟก็งี้แหละ! ออร่าความรักมันแผ่กระจายออกมาจนกูต้องใส่แว่นกันแดดเลยนะ!" ฟ้าใส: (เราพยายามทำเป็นไขสือ แต่เสียงเราก็สูงเกินจริง) "อารายยยย! พวกแกพูดอะไรกัน!?" แยม:"เสียงสูงเกินนน! ไม่ต้องมาปฏิเสธเลยย่ะ! แล้วเมื่อวานมึงไปทำไรมาล่ะ... วันอาทิตย์น่ะ... เล่ามาให้หมดนะ!" ฟ้าใส:"ไม่มี๊! ก็อยู่บ้านช่วยแม่ทำขนมไง!" (เราโกหกเพราะยังไม่กล้าเล่าเรื่องจูบและขอเป็นแฟนในวันศุกร์) ส้ม:"ไม่ต้องเลยมึงอ่ะ! พี่เรนเล่าให้เราฟังแล้ว! เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องคอมฯ!" เราหน้าแดงก่ำทันที! พวกพี่เรนกับพี่เต้ต้องเอาไปพูดต่อแน่ๆ! แยม: (เข้ามาใกล้เรามากขึ้นด้วยความตื่นเต้น) "ไปไงมาไงถึงไปจูบกับพี่ปอนด์ได้ว่ะ! เล่ามาละเอียดๆ เลยนะ! ใครเริ่มก่อน! จูบนานไหม! เป็นจูบแบบผู้ใหญ่หรือจูบแบบเด็กๆ!" ฟ้าใส: (พยายามจะตอบ แต่ก็พูดไม่เป็นคำ) "เออ...... (หน้าแดง) คือว่า... เอ่อ... ก็... มันเป็นจูบแบบ... ก็คือ... พี่ปอนด์เขาล้มทับฉัน! แล้วเก้าอี้มันก็หัก! แล้วเขาก็เลย... ก็เลย... อุบัติเหตุ น่ะ!" ส้ม: (เบ้ปากอย่างไม่เชื่อ) "อุบัติเหตุเหรอ? อุบัติเหตุอะไรที่มันนานเป็นสิบนาทีเลยล่ะย่ะ! แหม... อิจฉาคนมีผัว จังเลยค่ะ!" ฟ้าใส: (รีบโบกมือปฏิเสธทันที) "เห้ยๆ! แค่จูบเฉยๆ! ยังไม่ได้เป็นผัวเป็นเมียกันนะโว้ย! อย่าพูดจาให้มันดูแย่สิ!" แยม: (ทำหน้าฉงน) "อ้าว! แล้วที่ไปส่งบ้านล่ะ? พี่ปอนด์ไม่ได้ทำอะไรมึงเลยเหรอ? ไม่ได้ขอจับไม้จับมือ... หรือขออะไรที่มัน 'เลยขอบเขต' ไปหน่อยเหรอ?" ฟ้าใส:"ก็ไปส่งเฉยๆไง! พึ่งคบกันได้วันเดียวเอง! จะให้ถึงขั้นนั้นได้ยังไงเล่า!" แยม:"ไม่เกี่ยวหรอกว่าจะคบกันกี่วัน! ถ้าใจมันถึง... มันก็ถึงเลย! มันเป็นเรื่องของ 'ความต้องการ' ล้วนๆ!" ฟ้าใส: (มองเพื่อนด้วยความไม่เข้าใจ)"??" ส้ม:"ดูอย่างกูกับพี่เรนดิ! ก่อนคบกันก็ต้องมีการ 'ทดลอง' กันก่อน! ทดลองกันก่อนแล้วค่อยขอเป็นแฟน! จะได้รู้ว่ามัน 'ลงตัว' มั้ย!" ฟ้าใส: (เราอ้าปากค้าง) "แบบนี้ก็ได้หรอว่ะ!? มันไม่เร็วไปเหรอ? ต้องคบกันก่อนสิ!" ส้ม: "ก็ต้องดูก่อนไงว่า... ใหญ่ยาว (หมายถึงส่วนสูงและหุ่น) รึเปล่า! และมีความสามารถที่จะทำให้เรารู้สึก 'พึงพอใจ' ไหม!" ฟ้าใส: "เพื่อ?" ส้ม:"เพื่อความเร้าใจ! และเพื่อจะได้ไม่เสียเวลาคบกันแบบไร้สาระไงล่ะ!" ความคิดของเพื่อนทำเอาเราอึ้งไปเลย! ถ้าไม่ใช่คนที่เรารักและรู้สึกจริงใจด้วย เราก็ทำไม่ลงหรอก! อีกอย่าง... เรายังไม่เคยมีอะไรกับใครด้วย! เรายังอยากเก็บความเป็นเราไว้ให้กับรักครั้งแรกที่มั่นคงเท่านั้น! ฟ้าใส: (ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ) "ดอก! 🌺🌺🌺🌺🌺 พวกแกนี่มันเกินไปแล้วนะ!" แยม:"เรื่องปกติป่ะว่ะ! สมัยนี้ใครเขายังโลกสวยแบบแกอีก! นี่มันยุคไหนแล้ว! เรามีสิทธิ์ในร่างกายของเรานะ!" ฟ้าใส:"แล้วถ้าท้องล่ะ!? หรือถ้าโดนทิ้งหลังจากนั้นล่ะ!? ไม่กลัวเหรอ?" ส้ม: (หัวเราะเยาะ) "ฟ้าใสโลกสวย" (พวกมันชอบเรียกเราแบบนี้ละ) แยม: "โลกสวยสมชื่อเลยนะมึง! กลัวทำไมล่ะย่ะ!" ส้ม: (มันเทกระเป๋าออกมาบนโต๊ะอย่างไม่แคร์สายตาใคร) "กลัวทำไมว่ะ! อะนี่!" เราเบิกตากว้าง... ในกระเป๋านั้นมีทั้ง ยาคุมฉุกเฉิน ซองเล็กๆ และ ถุงยางอนามัย สารพัดรสชาติ สารพัดสี! ถุงยางนี่มีทุกรสทุกสีอ่ะ! ฟ้าใส: (O_O) (ช็อกไปเลย!) ส้ม: (หัวเราะคิกคัก แล้วหยิบยาคุมฉุกเฉินกับถุงยางกลิ่นสตอเบอรี่ใส่ในกระเป๋าเรา) "อะ เอาไว้ใช้ นะ! เก็บไว้ก่อน! เผื่อพี่ปอนด์เขาจะ 'เผลอตัว' เมื่อไหร่ก็ไม่รู้! ของพวกนี้มันต้องพร้อมนะ!" ฟ้าใส: (รีบหยิบมันออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นคืนให้ส้มทันที) "เห้ย ไม่เอา! ฉันไม่ใช้ของพวกนี้หรอกนะ!" แยม: (ยิ้มกวนๆ แล้วคว้าถุงยางรสส้มยัดกลับใส่ในกระเป๋าเรา) "อะ! เอากลิ่นส้มไปด้วย! เผื่อติดใจ! 55555" ฟ้าใส: (=_=) (เราทำได้แค่ส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย) "อีพวกจังไร!"