ตอน 59
วาคินกอดเนอาร์แน่นอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจยาว เขายกมือขึ้นตบหลังเนอาร์เบาๆ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มจริงจัง
“ที่นี่… อันตรายเกินไป นายไม่ควรอยู่ต่อ”
สายตาคมจ้องนิ่ง “เนอาร์ รีบกลับไทยไปเถอะ… กลับไปดูแลครอบครัวของนาย ฉันฝากเรื่องนั้นไว้กับนาย”
เนอาร์เงยหน้ามองอย่างไม่แน่ใจ
“แล้วคุณล่ะวาคิน? จะไม่กลับด้วยกันเหรอ…”
วาคินส่ายหน้า ดวงตาคมวาวแข็งกร้าว
“ฉันยังไปไม่ได้หรอก แค้นนี้ฉันต้องเคลียร์เอง แต่ฉันมีสิ่งที่อยากให้นายช่วย…”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดชัดถ้อยชัดคำ
“ดูแลยูจินให้ดี… ถ้าฉันกลับช้าหรือเกิดอะไรขึ้น… นายต้องปกป้องเธอแทนฉัน”
เนอาร์นิ่งงันไป ดวงตาสั่นระริก รู้สึกได้ถึงน้ำหนักของคำสั่งนี้
สุดท้ายเขาพยักหน้าช้าๆ
“ผมสัญญา… ยูจินจะปลอดภัยตราบที่ฉันยังหายใจอยู่”
แววตาของวาคินผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ยังเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“ดี… งั้นเราต่างก็ทำหน้าที่ของตัวเอง
วาคินลดปืนลง ควั
