ร่างบางเดินกลับเข้ามาในผับด้วยท่าทางปกติ ก่อนหน้านั้นแวะไปเข้าห้องน้ำทำความสะอาดเท้าแล้วสวมส้นสูงเรียบร้อยเมื่อกลับมาถึงห้องวีไอพีเธอก็เจอฟาบิโอมือซ้ายของเขายืนอยู่หน้าห้องด้วยท่าทางปกติ แต่ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกร้อนตัวแปลก ๆ
“นายต้องเฝ้าหน้าห้องตลอดเลยเหรอ?”
“ครับ”
“ไม่ต้องก็ได้นะ ไปดูแลเฮียซันเถอะ”
เธอไม่ชอบให้คนมาเฝ้าแบบนี้มันเหมือนตัวเองเป็นนักโทษต้องมีคนคอยคุมกันอยู่ตลอดเวลาและมันดูไร้อิสระมาก
“ผมทำตามคำสั่งแค่คุณซันคนเดียว” ฟาบิโอตอบเสียงเข้ม
“อ่า งั้นก็ได้”
ในเมื่อเขาว่าอย่างนั่นเธอจะทำอะไรได้ นอกจากกลอกตาและเดินเข้ามานั่งรอเขาในห้องวีไอพีรวมถึงจัดการพวกเครื่องดื่มที่ถูกเตรียมไว้ เวลาล่วงเลยผ่านไปช้า ๆ แอลกอฮอล์ในร่างก็เริ่มออกฤทธิ์ ความตึงเครียดที่สะสมมาเริ่มแสดงออกทางอารมณ์
ความสับสนหลายอย่างที่ไม่เคยได้รับการแก้ไขโดยเฉพาะเรื่องของเขา วันข้างหน้าข้อตกลงมันจะต้องสิ้นสุดแ
