Night Club
21.30 น.
ฉันเดินตามเฮียซันเข้ามาในไนต์คลับที่มาคราวก่อนแต่รอบนี้เขาไม่แม้แต่จะหันกลับมามองกันด้วยซ้ำทั้งที่วันนี้ ฉันใส่เดรสสั้นสายเดี่ยวสีดำ และค่อนข้างเดินลำบากบนส้นสูง แต่เขาก็เอาแต่เดินทิ้งห่างราวกับไม่สนใจว่าจะตามทันหรือไม่ทัน
ความรู้สึกอึดอัดและสับสนทำให้ฉันยืนนิ่งทามกลางผู้คนเบียดเสียดกันมากมายภายในผับ อาการเฉยชาของเขามันทำให้ใจกระตุกวูบหลายวันนี้มานี้เขาดีต่อฉันมากเหมือนเฮียซันคนเดิมแต่ช่วงค่ำดูเปลี่ยนไปมันทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวและอ้างว้างจนขอบตาร้อนผ่าว
หมับ!
“อ๊ะ! เฮียซัน”
“ยืนทำบ้าอะไร”
แรงกระชากที่แขนทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดเมื่อเงยหน้ามองคนที่ดึงตัวแทบปลิว ฉันก็ชะงักทันทีเพราะเป็นเขาที่เดินกลับมาพร้อมใบหน้าถมึงทึงโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด
เป็นอะไรของเขาอีก?
“จันทร์เจ็บเท้า”
เพราะอยากลองทดสอบความผิดปกติของเขา เลยเอ่ยเรื่องเจ็บเท้าขึ้นมา ซึ่งรอบก่อนเ
