แสงแดดจัดจ้านยามสายของเมืองเชียงใหม่สาดส่องลงมากระทบกระจกหน้ารถเอสยูวีคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ารั้วอัลลอยด์สีขาว บ้านหลังเดิมที่เขาเคยขับรถจากไปพร้อมน้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ แต่วันนี้เขากลับมาอีกครั้งในฐานะผู้ท้าชิงที่พร้อมจะทวงคืนหัวใจ
บรรยากาศภายในรถเงียบสงบ แตกต่างจากความวุ่นวายในใจของคนขับ อลันในชุดเสื้อเชิ้ตลินินสีขาวพับแขนและกางเกงสแล็คสีครีมดูผ่อนคลายและเข้าถึงง่ายกว่าลุคท่านประธานผู้เคร่งขรึม เขาหันไปมองหญิงสาวข้างกาย เมลดาอยู่ในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีหวานที่เขาเป็นคนเลือกซื้อให้เมื่อเช้า ใบหน้าของเธอสดใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แววตาเปี่ยมไปด้วยความรักและความหวัง
"พร้อมไหมคะ" เมลดาเอื้อมมือมาบีบมือหนาที่กำพวงมาลัยแน่นจนข้อขาว
อลันสูดลมหายใจลึก หันมาสบตาเธอแล้วฝืนยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
"พูดตรงๆ นะ แด๊ดดี้กลัวแม่ยายมากกว่าเจรจาธุรกิจซะอีก เชื่อไหม"
เมลดาหลุดขำเบาๆ กับมุกตลกที่แฝงความจริงจังข
