8
- รีเซต –
(เช้าวันใหม่)
ยามเช้าอากาศสดใส แสงแดดทอแสงประกายลอดพาดผ่านม่านโปร่ง มาจนถึงเตียงนอนฟูกหนา นัยน์ตาคู่สวยของฉันตื่นขึ้น ฉันใช้มือขยี้เบา ๆ ให้รู้สึกเบิกตาได้เต็มที่
“เฮ้อ...การได้นอนเต็มอิ่มแบบนี้รู้สึกดีจัง” ฉันยืดแขนโยกตัวซ้ายขวาเพื่อคลายความขี้เซาลงไป
“เอ๊ะ... ทำไมตัวฉันรู้สึกตัวเบา ๆ” ฉันก้มมองตัวเองพบว่าร่างกายกำลังเปลือยเปล่า
“นี่ฉันตาลายรึเปล่าทำไม...” ฉันขยี้ตาแรงๆ อีกครั้งก้มมองตัวเองอีกหน ก็ยังพบว่าร่างกายยังคงเปลือยเปล่าเหมือนเดิม ใบหน้าจากที่ยิ้มแฉ่ง เริ่มถอดสีเหวอหนักมาก
“ไม่จริงนา...หรือว่าเมื่อคืนฉันจะ...” ในขณะที่กำลังคิดติดลบ ฉันก็หันหน้าไปมองที่นอนข้าง ๆ กัน ซึ่งผ้าห่มตัวหนากำลังคลุมร่างเขาอยู่
ฉันสูดอากาศหายใจสุดปอดก่อนที่จะค่อย ๆ เอื้อมมือเปิดผ้าห่มหนานั้น และร่างกายเปลือยเปล่าของอีกคนก็ปรากฏแก่สายตาฉัน คนผมทองหน้าหล่อที่คุ้นเคยกำลังนอนหลับอยู่บนตียง
