ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาฉันแทบจะมุ่งกับการตามจับแฮกเกอร์ที่ช่วงนี้ดูเงียบผิดปกติ ราวกับกำลังซุ่มเงียบอะไรสักอย่าง เพราะเขาเหมือนตัดขาดออกจากโลกไซเบอร์ไปเลย
ในขณะที่ฉันกลับมาถึงห้องและเปิดโน้ตบุ๊คไว้สัญญาแจ้งเตือนของการเคลื่อนไหวของแฮกเกอร์ก็ดังขึ้น ฉันรีบกุลีกุจอ นั่งตรวจเช็กการสนทนาระหว่างแฮกเกอร์และบุคคลนิรนามคนหนึ่ง ดูเหมือนการสนทนานั้นจะเกี่ยวกับการซื้อขายข้อมูลประชาชนในประเทศเพื่อใช้ในการทำแก๊งคอลเซ็นเตอร์หลอกเอาเงินประชาชน แถมในแชทที่มีการสนทนายังนัดพบกันที่ คลับ W คืนนี้เวลา สามทุ่มด้วย
“โอกาสแบบนี้ไม่มีให้จับกันได้ง่าย ๆ ดูท่าฉันคงต้อง...ลงมือเองแล้วสิ”
เมื่อตกลงที่จะทำแบบนั้นการจะไปในสถานที่อโคจรโดยที่ไม่ปลอมตัวอะไรเลยคงไม่ดีนัก ฉันจึงออกไปชอปปิงโดยซื้อชุดเดรสตัวใหม่
คราวนี้ให้มันเซ็กซี่แล้วเข้ากับหุ่นของตัวเองมากขึ้นเพราะไม่อยากจะต้องคอยระวังตอนก้มตอนนั่งมากนัก ทว่าสิ่งที่ขา
