แพรวพราว
ฉันออกจากโรงพยาบาลก่อนที่จะตรงไปยังคฤหาสน์บ้านเรืองรองณวัฒน์โดยมีเจคอบเป็นคนขับรถ ฉันเดินเข้าไปพบคุณลุงคุณป้าในชุดสีดำมันทำให้ฉันร้องไห้ออกมา
"หนูแพรว สงบจิตใจนะลูก ขวัญเอ๋ยขวัญมา ป้าเสียใจกับหนูมาก"คุณป้าประภัสสรเอยอย่างเห็นใจ
"เรื่องจัดงานเดี๋ยวลุงให้เจคอบกับป้าประภัสสรจัดการเองเพราะตอนนี้หนูคงไม่พร้อม"มือที่แสนอาทรของคุณลุงช่วยให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายความโศกเศร้าลงได้บ้างเล็กน้อยเพราะอย่างน้อยฉันก็ยังเหลือคุณลุงคุณป้าแม้จะไม่ใช่พ่อกับแม่แท้ๆแต่ฉันก็รับรู้ได้ถึงความรักที่คุณลุงคุณป้ามีให้กับฉัน
"น้องแพรวไปพักก่อนนะทางนี้เดี๋ยวพี่จัดการเอง"เจคอบประคองร่างของฉันไปยังห้องนอนใหญ่ของเจคอบและฉันเพื่อให้เวลาฉันได้ทำใจโดยที่เขาจะเป็นคนทำหน้าที่จัดการเรื่องงานศพของพ่อแม่ให้สมเกียรติตามคำมั่นสัญญาที่ไว้ให้กับฉัน
วัด
พิธีงานศพของแม่กับพ่อกลายเป็นข่าวใหญ่ของวงการธุรกิจคู่ค้ามากมายซึ่งก็ต่
