"เอามือของนายออกไปนะ ไอ้บ้าอย่ามาแตะต้องตัวฉัน"แพรวพราวยังคงแผลงฤทธิ์อย่างต่อเนื่องจนผมเริ่มจะรำคาญเสียงแหลมของเธอแล้ว
"เงียบนะไม่อย่างนั้นฉันจูบเธอไปเจ่อแน่"
"ยี้! อุ๊บส์ "ไม่ทันที่เธอจะได้ต่อว่าผมไปมากกว่านี้เรียวปากสีแดงสดของเธอก็ถูกเรียวปากที่ได้รูปของผมปิดเสียงร้องแหลมๆของเธอจนสนิททำให้เสียงร้องประท้วงของเธอดังก้องได้เพียงแค่ในลำคอ
รสจูบที่ผมมอบให้เธออย่างห่ามๆ ทำให้ปากเล็กรู้สึกเจ็บแปลบเพราะฟันคมๆของผมได้ขบเข้าริมฝีปากของเธอยังหยอกเย้า
"อื้อ "
ตอนนี้แพรวพราวจำนวนต่อการรุกรานปล่อยให้ฟันคมๆ ของผมได้ขบเข้าที่ริมฝีปากของเธออย่างหยอกเย้า จนเธอจำนนให้ลิ้นหนาขอผมเข้าไปเล่นวิ่งไล่จับกับลิ้นเล็กของเธออย่างเร่าร้อน แพรวพราวถูกมนตร์สะกดเข้าอีกครั้งเมื่อความเจ็บแปลบในรสจูบที่ดุเดือดของผมค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นสัมผัสที่อ่อนโยนมากยิ่งขึ้น จนกลายเป็นจูบที่หอมหวานจนคนไม่ประสาหลงเสน่ห์รสจูบของผมเข้า
