"เราจะทำอะไร น้องแพรว"ผมถามแพรวพราวที่ตอนนี้พยายามปลดกระดุมเสื้อผมอยู่
"ฮือ ก็จะปล้ำว่าที่สามีของตัวเองไง" พูดจบแพรวพราวก็จูบผม เธอจูบผมด้วยท่าทีเงอะๆงะๆ เธอหยุดจูบผมก่อนจะจ้องมองผม ด้วยแววตาที่ชักชวนแล้วเธอก็จูบมี่หน้าผากผมอย่างแผ่วเบา
"แพรวคิดถึงพี่เจคอบมากนะ"คำพูดของเธอทำให้ผมคิด นี่!เธอไม่ได้เกลียดผมหรอกหรอแล้วที่ผ่านมาที่เราทะเลาะกันคืออะไร?
ยังไม่ทันที่ผมจะคิดอะไรมากริมฝีปากของแพรวพราว ก็เริ่มมาจูบผมอีกครั้งผมกำลังจะห้ามเธอมันส่งผลให้ลิ้นของเธอเข้ามาในปากของผมรสจูบของเธอเริ่มร้อนแรงขึ้นเหมือนว่าเธอจะเคยผ่านเรื่องนี้มาไม่มากก็น้อย ตอนนี้ในความคิดของผมมันตีกันใจหนึ่งก็อยากจะให้เธอหยุด แต่อีกใจเหมือนอยากให้เธอทำต่อไปมืออีกข้างของเธอลูบไล้ไปตามแผงอกผมทำให้ผมขนลุกซูไปทั้งตัวและเมื่อมือของเธอเลื่อนลงไปต่ำผมจับมือบางของเธอไว้เธอสะบัดมือผมออก ก่อนจะเอามือของผมไปจับที่ทรงอกที่อวบอิ่มของเธอ
