ก๊อกๆๆ
“จุนแม่ขา~ หม่ำข้าวค่าา~”
เสียงลูกสาวตัวน้อยตะโกนปลุกเธอให้ลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ข้าวปั้นตื่นมาพร้อมกับอาการปวดศีรษะ เมื่อคืนเธอดื่มหนักมาก แถมยังทะเลาะกับสามีรุนแรง กว่าจะข่มตาหลับได้ก็เห็นแสงของวันใหม่ส่องผ่านผ้าม่านรำไร
ประตูห้องนอนเปิดออกให้ไข่หวานที่ยืนยิ้มแฉ่งแจกความสดใสเข้ามาในห้อง ศีรษะของข้าวปั้นในตอนนี้เต้นตุบๆ จนสมองไม่สั่งการ นึกอะไรไม่ออกว่าควรทำอย่างไรต่อกับชีวิตดี
“ไปอาบน้ำแปรงฟันเร็วค่ะ ไก่หวานรอหม่ำข้าวกับจุนแม่” ลูกสาวคะยั้นคะยอ พร้อมออกแรงกระตุกแขนให้เธอลุกขึ้นเดินตามไปในห้องน้ำ
เก้าอี้เด็กถูกลากมาหยุดตรงหน้าอ่างล้างหน้า ยัยตัวเล็กเหยียบและไต่ขึ้นมานั่งห้อยขาบนเคาน์เตอร์สบายใจเฉิบ มือเล็กๆ หยิบแปรงสีฟันในแก้วขึ้นมาจะช่วยบีบยาสีฟันให้
แต่มือของคุณแม่คนสวยก็จับเอาไว้ฉับ
“ไก่หวานอยากช่วย...”
“อันนี้ของคุณพ่อค่ะ ของคุณแม่อันนี้” ริบเอาแปรงสีขาวคืนจากมือลูกแ
