Chapter : 21
เสียงแส้กระทบผิวเนื้อดังขึ้นเบา ๆ แต่กลับก้องสะท้อนในหัวของทั้งคู่ ความรู้สึกที่ถ่ายทอดผ่านผิวเนื้อทำให้ปรางค์สะดุ้งเล็กน้อย ความอุ่นวาบจากแรงกระแทกทำให้เธอเม้มริมฝีปากแน่นแต่ก็ยังคงแสดงความท้าทาย
“นี่แค่พึ่งเริ่มเองนะ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ชวนขนลุก ขณะที่มืออีกข้างลูบไล้แผ่นหลังของเธออย่างปลอบโยน
ปรางค์หลับตาลง สูดหายใจลึก ขณะที่เสียงแส้ดังขึ้นอีกครั้ง ความเจ็บปวดที่ปนเปกับความสุขสมทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยในโลกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน เสียงหอบหายใจของทั้งคู่ประสานกันในบรรยากาศที่เร่าร้อน
“ชอบไหม” ณพิชญ์ถามพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเร่าร้อน
ปรางค์ลืมตาขึ้นมองเขา ริมฝีปากเผยอออกเล็กน้อยก่อนตอบ “ค่ะ... ชอบมาก...”
คำตอบนั้นเป็นเหมือนเชื้อไฟที่ทำให้เขาเริ่มต้นเกมบทบาทสมมติในคืนนี้อย่างจริงจัง ทุกสัมผัส ทุกเสียง ทุกคำพูด กลายเป็นตัวแทนของค
