หลังจากออกมาจากห้องน้ำ ฉันแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจึงไปแต่งให้พ่อของไข่ตุ๋นด้วย โดยที่ลูกชายวิ่งวนอยู่ไม่ห่างกาย
ทุกอย่างบนห้องเรียบร้อยพ่อของไข่ตุ๋นอุ้มลูกชายตัวอ้วนเดินออกจากห้อง เขาบอกลูกว่า ‘กินข้าวกันครับ’
ส่วนฉันเดินตามทั้งสองคนลงมา
นั่งทานข้าวอยู่อีกสักพักใหญ่โดยที่ลูกชายนั่งข้างพ่อและพยายามตักข้าวใส่ปากเอง ให้เหตุผลกับฉันว่า ‘ตุ๋นโตแล้ว’
แน่นอนว่าหกเลอะเทอะพอสมควร แต่เพื่อพัฒนาการของลูกก็ถือว่าโอเคค่ะ ลูกอยากทำก็ให้ทำ
“ฉันว่าเราต้องคุยกันด้วยเหตุผลนะคะ” ฉันเอ่ยกับเขาเบา ๆ ขณะที่ไข่ตุ๋นกำลังเล่นกับแมวสิบล้าน
“ฉันเป็นคนไม่มีเหตุผล ทำไมเธอถึงคิดใช้เหตุผลคุยกับฉัน” ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าเขาไม่มีเหตุผล
คนดี ๆ มีเหตุผลไม่มีใครทำแบบเขาอยู่แล้ว
คนแบบนี้ด่าเท่าไหร่ก็ไม่สะเทือน มีแต่เราที่สิ้นเปลืองน้ำลายและปวดหัวหนักกว่าเดิม
“ลูกต้องกลับไปเรียนนะคะ คุณไม่คิดถึงอนาคตของลูกหรือไง” เขาจะมาตัด
