นางเอกสาวตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินหายเข้าไปในสวนส้มก่อนจะถึงเวลานัดหมายแต่งหน้า
“พี่คะ เห็นพี่ผู้ชาย ตัวผอมๆ ผิวคล้ำๆ สะพายย่ามสีน้ำตาลที่เมื่อวานมาเก็บส้มอยู่แถวๆ นี้ไหมคะ”
เธอมองหาผู้ชายที่เธอว่าจ้างให้ไปทำเรื่องผิดๆ จนทั่ว แต่ก็ไม่เจอ จึงถามหากับคนงานที่กำลังเก็บส้มอยู่ในบริเวณนี้แทน
“เอ ไอ้ป๋องเหรอคะ”
“ไม่แน่ใจค่ะ แต่พี่เขาอยู่ตรงนี้เมื่อวาน พี่เขาใต้ตาดำๆ ปากคล้ำๆ หน่อยค่ะ”
“อ๋อ ไอ้ป๋องถูกแล้วค่ะ มันหายหัวไปตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่ายแล้วค่ะ ไปรู้หนีไปเล่นยาที่ไหน วันนี้ก็ยังไม่เจอเลยค่ะ คุณถามหามันทำไมคะ หรือมันขโมยอะไรของคุณไปหรือเปล่า”
“เปล่าหรอกค่ะ เอ่อ เมื่อวานน้ำตาลฝากพี่เขาไปซื้อของให้นิดหน่อยค่ะ”
“โอ๊ย คุณ ป่านนี้มันเชิดเงินคุณเอาไปเล่นยาแล้วค่ะ ของที่คุณฝากซื้อน่ะไม่ได้หรอก ทำใจเถอะค่ะ เงินก็ไม่มีทางได้คืน คนแถวนี้เขาระอามันกันหมด ที่เจ้าของสวนยังให้มันทำงานเพราะสง
