ตอนที่ 110 ผมตั้งใจ
“เป็นยังไงบ้างคะ ญาติพี่น้องของแป้งทำคุณอึดอัดใจไหม”
ปุณณดาในชุดนอนกระโปรงสายเดี่ยวสีชมพูอ่อน นอนหนุนต้นแขนอยู่ในอ้อมกอดของคนรัก เงยหน้าขึ้นมองปลายจมูกโด่งที่นิ้วเล็กยกขึ้นไปเขี่ยเล่นเบาๆ หวังหยอกเย้า ก่อนเหลือบตาขึ้นสบกับเขา ก็ต้องชะงักนิ้วที่กำลังเขี่ยนั่น เพราะตกใจกับแววตาที่ทอดมองเธอราวกับจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว
“ทำไมมองแป้งแบบนั้นคะ”
“แบบไหนครับ”
“ก็แบบ..จะกินแป้งไปทั้งตัว”
“ผมก็เคยกินแป้งไปทั้งตัวแล้วนี่ครับ ไม่แปลกที่จะกินอีก เพราะแป้งของผมอร่อยที่สุด”
ปากหยักร้อนกดจูบเบาๆ บนปลายนิ้วของเธอที่ยังคงยกค้างเอาไว้ จนคนตัวบางสะดุ้งเล็กน้อย ตกใจที่ความร้อนรุ่มบนปลายนิ้วมันวิ่งไหลแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง
“กวิน พอเลยค่ะ คุณยังไม่ได้ตอบคำถามแป้งเลยนะคะ ว่าญาติพี่น้องของแป้งทำให้คุณอึดอัดใจหรือเปล่า”
เขากดจูบเบาๆ ที่ปลายนิ้วของเธออีกครั้ง ก่อนจับมือนุ่มนิ่มข้างนั้นไป
