บทที่ 50 น้อยใจก็เป็น(ต้น)

574 Words

ใบหน้าหล่อเหลานัยน์ตาวาวโรจน์หันมาจับจ้องร่างบาง ก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ มาเฟียพูดเหมือนจะรู้ว่าเป็นฝีมือใครและยังมาหาได้ทันเวลาอีกต่างหาก นีลเก็บความสงสัยไว้ในใจก่อนจะถีบตัวหัวหน้าลงกับพื้น เขามองหาถุงชุดสูทที่ตกอยู่ไม่ไกลและเปิดถุงหยิบเนกไทออกมาจัดการมัดมือของมันไว้ “เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ !” เสียงวิ่งดังมาจากอีกทางพร้อมน้ำเสียงตระหนกตกใจของชายในชุดรักษาความปลอดภัยสีดำของทางโรงแรม ทำให้มาเฟียปรายตามองอย่างเย็นชาพลางคิดในใจว่า อย่างกับละครหลังข่าว จบงานตำรวจถึงพึ่งมา นี่ก็ไม่ต่างกันมาก “คนร้าย” ร่างบางเอ่ยพลางชี้ไปยังชายสองคนที่นอนกุมท้อง ส่วนอีกคนโดนนีลมัดมือไพล่หลังอยู่กับพื้น เสร็จแล้วจึงเดินเข้ามาหาเธอและยังเอ่ยสั่งเสียงเข้มราวกับเป็นเจ้านาย “โทร.เรียกตำรวจมาจัดการ แล้วทีหลังอย่าสะเพร่าแบบนี้อีก ถ้าเกิดเหตุคราวหน้ามีลูกค้าเป็นอันตรายจะทำยังไง แล้วอีกอย่างถ้าได้เห็นคนผิดปกติ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD