“นั่นคนร้าย สถานการณ์มันพาไป”
“แต่ก่อนหน้านั้นเธอบอกจะไปเลี้ยงสายรหัส”
ร่างบางเอ่ยเสียงเรียบแต่เหมือนจะไม่เข้าสมองคนหน้ามึน รายนี้ใช้สายตาคมกริบจ้องมองเธอนิ่ง และยังเอ่ยเรื่องเลี้ยงสายขึ้นมาอีก ใบหน้าหล่อเหลาจากบึ้งตึงอยู่แล้วยิ่งออกอาการมากยิ่งขึ้น บรรยากาศในรถจึงค่อนข้างอึดอัด
“ไม่ไปแล้ว เกิดเรื่องขนาดนี้ใครจะมีอารมณ์ไป”
เธอไม่ได้เอ่ยเอาใจเขา แต่คิดอย่างนั้นจริง ๆ มอร์ฟีนอาจจะเล่นแง่อะไรอีกก็ไม่รู้ รายนั้นยิ่งบ้า ๆ อยู่ด้วย แต่คำตอบของเธอไม่ได้ช่วยให้นีลอารมณ์ดีขึ้นเลย นอกจากใบหน้าบึ้งตึงแล้วยังบ่นพึมพำคนเดียวอีก
“อย่ามาทำหน้าโกรธ แค่เรื่องกระโปรงเองจะเป็นอะไร”
“แต่ที่นั่นมีแต่ผู้ชายนะ ทำไมเธอต้องไปด้วย”
“สายรหัสต่างหาก เป็นพี่เป็นน้องกันไม่มีอะไรสักหน่อย อย่าหึงมั่วซั่วไม่อย่างนั้นนายจะโดนดี” ร่างบางถลึงตามอง
“ดี แม้แต่คำเรียกเฮียก็ยังไม่เรียก !”
มาเฟียเบิกตากว้างและหันไป
