19:10 นาฬิกา
น้ำขิงมาถึงร้านอาหารอิตาเลียน โดยที่มีไซม่อนมารออยู่ก่อนแล้ว พอเห็นหญิงสาวเดินเข้ามา ไซม่อนก็ลุกขึ้นแสดงตัวและเรียกเธอเบา ๆ
"คุณน้ำขิง ทางนี้ครับ" ไซม่อนถึงขนาดเดินจากโต๊ะมาเพื่อเชิญหญิงสาวด้วยตัวเองเลย
"ขอโทษนะคะที่ขิงมาช้า นี่ขนาดเผื่อเวลาไว้แล้วนะคะเนี่ย แต่รถมันติดจริง ๆ" น้ำขิงรีบเอ่ยขอโทษชายหนุ่ม เพราะเธอมาช้าไป 10 นาที
"ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าใจสภาพรถติดของกรุงเทพครับ และผมก็รอคุณน้ำขิงได้เสมอครับ แล้วคุณน้ำขิงก็ไม่ได้มาสายขนาดนั้น อย่าคิดมากนะครับ"
"แต่ยังไงขิงก็ต้องขอโทษอยู่ดี" น้ำขิงพูดขึ้นอย่างไม่สบายใจในตอนที่นั่งลงที่เก้าอี้ที่ไซม่อนขยับให้อย่างมีมารยาท และเขาก็ไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับเธอ
"งั้นเอาแบบนี้ ผมจะรับคำขอโทษเป็นรอยยิ้มหวาน ๆ ของคุณน้ำขิงได้มั้ยครับ" ไซม่อนพูดขึ้นอย่างหยอกล้อ พร้อมกับจ้องรอรอยยิ้มของเธอ
"ได้สิคะ แค่นี้พอมั้ย" พูดจบน้ำขิงก็ส่งรอยยิ้มหวานใ
