หลังจากการทำความสะอาดผ้าปูที่นอน และตามไปเก็บกวาดซากที่ทำทิ้งไว้ในห้องห้องนั่งเล่นจนเสร็จ ชานนท์จึงวกกลับมาหาเจ้าของบ้านที่ กำลังนั่งเฝ้าลูกชายตัวเองทานข้าวเช้าในห้องอาหาร
เขาหันไปสบตากับเธอครั้งหนึ่ง ก่อนจะต้องรีบเบือนหน้าหนี เพราะทันทีที่เห็นหน้าพี่จ๋า สมองมันก็คิดถึงแต่เรื่องเมื่อคืนขึ้นมา จนช่วงล่างของเขาเริ่มอึดอัดมากขึ้นทุกที
เอาจริง ๆ มันลำบากมากเลยที่ต้องมานั่งกุมเป้าตัวเองไปด้วยในระหว่างกินข้าวแบบนี้ แต่เพราะไม่สามารถหยุดความคิดตัวเองได้จนกลางกายแข็งชัน เขาจึงได้แต่นั่งนิ่ง ๆ สงบจิตสงบใจตัวเองไปทั้งแบบนั้น
ช่วงเวลาอาหารเช้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่รถโรงเรียนของน้องจูเนียร์จะมารับที่หน้าบ้าน กระทั่งเจ้านายสาววกกลับมาที่ห้องครัวอีกครั้ง ชานนท์ก็ไม่รอช้าเลยที่จะใช้สิทธิ์ที่อีกฝ่ายบอกว่า ‘เมื่อไหร่ก็ตามที่อยากให้เข้าหาได้’ ในทันที
“พี่จ๋าครับ” ใบชาร้องเรียกเสียงพร่า ก่อนจะเข้าไป
