@ด้านธามที่วิ่งจนตับแลบ
“กูต้องทำได้... ต่อให้แถวยาวเป็นกำแพงเมืองจีน กูก็ต้องเอาชานมไปให้เมียกูให้ทัน!”
ธามตะโกนก้องในใจขณะที่มองท้ายแถวชานมที่ยาวไปถึงหน้าคณะเกษตร
อคิณและภีมมองตามเพื่อนพลางถอนหายใจยาว
“เห้อ!!! ไอ้ธามเอ๊ย... จากประธานค่ายสุดโหด กลายเป็นทาสของยัยเด็กน้อยคณะแพทย์ไปซะแล้ว" ภีม
" ทำกับเขาเอาไว้เยอะ กรรมตามสนองของแท้เลยมึง” อคิณส่ายหน้ารัวๆ
@ หน้าคณะแพทย์ (เวลา 12:30 น.)
ท่ามกลางอากาศที่ร้อนระอุของกรุงเทพฯ ธามยืนหอบจนตัวโยนในสภาพที่ดูไม่ได้ เสื้อช็อปวิศวะที่เคยเท่ระเบิดบัดนี้ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ในมือถือถุงชานมไข่มุกเจ้าดังที่เขาต้องใช้ทั้งฝีเท้าและวิญญาณนักวิ่งไปต่อแถวมาจนทันเวลา 15 นาทีพอดิบพอดี
“ชะ...ชานมมาแล้วครับขนม”
ธามยื่นแก้วที่ยังมีละอองน้ำเกาะพราวให้หญิงสาวที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนม้านั่งหินอ่อน
ขนมรับไปดูดอึกหนึ่งก่อนจะทำหน้านิ่ง
“อืม... ก็งั้นๆ แหละ แต่ขอบคุณน
