บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะครื้นเครงกลับเงียบกริบลงในชั่วอึดใจ ราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียงทีวีเอาไว้ ทันทีที่ร่างระหงในชุดเดรสสีขาวสะอาดตาขัดกับสภาพฝุ่นละอองบนดอยก้าวเข้ามาในโรงอาหาร เสียงเรียกชื่อ "ธาม" ที่หลุดออกมาจากปากของเธอคนนั้นไม่ได้เบาเลย แต่มันก้องกังวานและเต็มไปด้วยความโหยหา
"ธามคะ!"
"ณัชชา!"
สิ้นเสียงเรียก ร่างของ ณัชชา ก็โผเข้าหาชายหนุ่มร่างสูงที่นั่งข้างขนมทันที วงแขนเรียวโอบกอดรอบเอวของธามไว้แน่น ซบหน้าลงกับลาดไหล่แกร่งที่ขนมเพิ่งจะซบไปเมื่อครู่ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายกลบกลิ่นไอข้าวมันไก่และกาแฟจนมิด
สิ่งที่ทำให้ทุกคนในโต๊ะถึงกับตาค้าง ไม่ใช่แค่การปรากฏตัวของผู้หญิงที่สวยระดับดาราคนนี้ แต่คือปฏิกิริยาของ ธาม ชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุ หวงเนื้อหวงตัว และเพิ่งจะประกาศกร้าวว่าเป็นเจ้าของ "ขนม" ไปเมื่อห้านาทีก่อน
เขากลับยืนนิ่งเป็นเสาหิน เขาไม่ได้ผลักไส ไม่ไ
