@ห้องพักหมายเลข 1 (เวลา 22:00 น.)
ลมหนาวพัดกรรโชกผ่านรอยแตกของผนังไม้ไผ่ จนตะเกียงไฟสลัวที่วางอยู่มุมห้องวูบไหว ขนมถูกผลักลงบนเตียงไม้ไผ่ที่ส่งเสียง เอี๊ยด... ทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสที่นอนนุ่ม ความเย็นของอากาศรอบกายกลับถูกแทนที่ด้วยไอร้อนจากร่างกายกำยำของธามที่ทาบทับตามลงมา
“เฮีย... เบาๆ สิ เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน” ขนมประท้วงเสียงแผ่ว แต่มือเล็กกลับขยุ้มเสื้อช็อปของเขาจนยับย่น
“ก็บอกแล้วไง ว่าคืนนี้จะปราบผี...” ธามกระซิบข้างหูพลางขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนคนตัวเล็กขนลุกซู่
“ถ้าไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน ขนมก็ต้องพยายาม กั้นเสียง เอาเองนะ... แต่ดูท่าจะยากหน่อย เพราะเฮียจัดหนักแน่”
"หมับ!!"
ธามไม่รอช้า เขาจัดการถอดเสื้อช็อปและเสื้อกันหนาวของคนตัวเล็กออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดที่บัดนี้มีรอยกุหลาบจางๆ จากเมื่อเช้าหลงเหลืออยู่ สายตาคมกริบจ้องมองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะก้มลง
