@ลานอเนกประสงค์กลางหมู่บ้าน (เวลา 10:30 น.)
แสงแดดอ่อนๆ เริ่มขับไล่หมอกจางให้ระเหยกลายเป็นไอ ทว่าความเย็นบนยอดดอยยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี ชาวบ้านในชุดพื้นเมืองสีสันสดใสต่างพากันมานั่งรอตรวจสุขภาพที่ลานอเนกประสงค์ใต้ต้นจามจุรีใหญ่
ขนมในชุดกราวนด์สั้นสีขาวสะอาดตา สวมทับเสื้อกันหนาวตัวเดิมที่เธอยังไม่ยอมถอด เธอกำลังนั่งวัดความดันและซักประวัติชาวบ้านอย่างขะมักเขม้น ใบหน้าหวานที่ดูเหนื่อยล้าจากศึกหนักเมื่อคืนกลับดูมีเสน่ห์อย่างประหลาดเมื่อเธอยิ้มแย้มให้กับเด็กๆ และคนชรา
“คุณป้าคะ ความดันวันนี้ปกติมากเลยค่ะ แต่อย่าลืมกินยาลดไขมันที่คุณหมอให้ไปเมื่อคราวก่อนด้วยนะคะ”
ขนมพูดพลางจดบันทึกลงในสมุดตรวจด้วยลายมือเป็นระเบียบ
“จ้ะคุณหมอ หมอเนี่ยสวยจังเลยนะจ้ะ ผิวพรรณเปล่งปลั่งเหมือนคนกำลังมีความรักเลย” ป้าจันแซวพลางยิ้มจนเห็นฟันที่ย้อมด้วยสีหมาก
“คุณป้า...หนูก็รักชาวบ้านที่นี่ไงคะ” ขนมตอบแบ่งรับแบ
