@ห้อพักหมายเลข 1 (เวลา 07:30 น.)
อากาศยามเช้าบนดอยปุยสดชื่นจนน่าใจหาย แต่บรรยากาศหน้าห้องพักของสตาฟฟ์วีไอพีกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นระดับสิบกะโหลก
ปิงปอง และ ขมิ้น ยืนกอดอกทำหน้ามีเลศนัยอยู่หน้าประตูไม้ที่ยังปิดสนิท
"มึงว่าเพื่อนเรายังขยับตัวไหวไหมอีมิ้น?" ปิงปองกระซิบพลางหูแนบประตู
"กูว่าสภาพน่าจะเหมือนโดนรถสิบล้อทับ... ไม่ดิ โดนรถพ่วง 18 ล้อของคณะวิศวะชนมากกว่า" ขมิ้นหัวเราะคิกคัก คำพูดที่พูดแค่หยอกล้อกันของทั้งคู่ แต่หารู้ไม่ว่าคำพูดเหล่านั้นมันเกิดขึ้นจริงๆแล้ว
"ปัง! ปัง! ปัง!"
"อีหนม! ตื่นหรือยังจ๊ะเพื่อนรัก! ได้เวลาไปตรวจสุขภาพชาวบ้านแล้วนะ หรือว่าจะให้กูไปตาม ท่านประธานโครงการ มาช่วยปลุกดี!"
ขมิ้นตะโกนล้อเลียนเพื่อน เมื่อวานพี่ธามบอกจะแกล้งขนม เลยขอให้พวกเธอถอยออกมาก่อน เดี๋ยวจะเคลียร์เรื่ิองห้องกับขนม ยังย้ำคำหนักแน่นว่า เคลียร์เสร็จเขาก็จะไป ส่วนห้องนี้ให้ขนมนอนคนเดียว
