ตอนที่ 5 ลูกค้าคนสำคัญ

"รอด้วยค่ะ" ไอรินรีบร้องเรียกไว้ ก่อนที่ลิฟต์จะปิดลง เธอวิ่งไปด้วยรอยยิ้มและตั้งใจจะขอบคุณคนที่กดลิฟต์รอ แต่พอไปถึงเท่านั้นแหละ รอยยิ้มก็หายไปจากใบหน้าสวยทันที เพราะถูกดุจากสายตาของคนหน้ายักษ์ "นี่คุณไม่รู้เหรอว่าอยู่ในโรงพยาบาลเขาห้ามวิ่ง และห้ามส่งเสียงดัง" ธีร์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ไอรินปรายตามองและค้อนใส่ เธอรู้สึกไม่ถูกชะตากับไอ้หมอหน้ายักษ์นี่ยังไงก็ไม่รู้ เธอจึงถามออกไปห้วน ๆ "ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่อีกเนี่ย ออกมาตั้งสิบนาทีแล้วไม่ใช่เหรอ หรือว่ารอฉันอยู่" "สำคัญตัวผิดไปหรือเปล่าครับ ผมจะมารอคุณทำไม ผมก็แค่มาตรวจอาการคนไข้ที่ชั้นนี้เท่านั้นเอง คุณคงไม่คิดว่าชั้นนี้จะมีแค่พ่อคุณนะที่พักอยู่ แล้วนี่จะไปชั้นไหน" ธีร์พูดออกมาอย่างเย่อหยิ่ง ก่อนจะถามถึงชั้นที่เธอต้องการจะไป ไอรินได้ยินคำถามก็ไม่พูดอะไรอีก เธอเหลือบตาเห็นว่าเขากดชั้น G แล้วก็สะบัดหน้าไปอีกทาง ธีร์ที่เห็นแบบนั้นก็ไม่ชอบใจ 'ผู้ใหญ่พูดด้วยก็ไม่ยอมตอบ' เขาจึงแกล้งบ่นออกมาเบา ๆ "คนสมัยนี้ผู้ใหญ่มีน้ำใจกดลิฟต์รอ ขอบคุณตามมารยาทยังทำไม่เป็น" "นี่คุณกำลังว่าฉันเหรอ" ไอรินหันกลับมาถามอย่างไม่พอใจ "เอ๊ะ... นี่ผมคิดในใจนะ ทำไมคุณถึงรู้ล่ะ อย่าบอกนะว่าคุณอ่านใจคนได้" ธีร์แกล้งถามอย่างตกใจ "คิดในใจบ้าอะไร เสียงดังขนาดนั้น" ไอรินพูดขึ้นแล้วสะบัดหน้าไปทางอื่นอีกครั้ง ส่วนธีร์ก็หันไปอมยิ้มกับผนังอีกด้านหนึ่งเหมือนกัน เมื่อลิฟต์มาถึงชั้น G ทั้งสองก็แยกย้ายกันไป โดยไอรินเดินไปสอบถามที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ "สวัสดีค่ะ ฉันอยากได้ผลไม้และของบำรุงน่ะค่ะ ไม่ทราบว่าพอจะไปหาซื้อที่ไหนได้บ้างคะ" ไอรินถามออกไปอย่างอ่อนหวานและส่งยิ้มไปด้วย "สวัสดีค่ะ ในโรงพยาบาลของเราก็มีนะคะ คุณหมอธีร์จัดให้มีร้านค้าที่โถงทางด้านซ้ายของโรงพยาบาลค่ะ จะได้ไม่ต้องเดินออกไปข้างนอก ที่นั่นจะมีทั้งร้านขายผลไม้ ร้านขนม ร้านดอกไม้ และร้านสะดวกซื้อด้วยนะคะ" ประชาสัมพันธ์สาวสวยตอบกลับมาอย่างอ่อนหวาน "เอ่อ... แล้วข้างนอกใกล้ ๆ มีมั้ยคะ ฉันว่านี่ที่คงจะราคาแพงน่าดู" เธอป้องปากกระซิบถามเบา ๆ "ไม่จริงเลยเลยค่ะ ของที่นี่ก็ราคาไม่แพงนะคะ เพราะหมอธีร์ต้องการอำนวยความสะดวกให้ญาติคนไข้ เลยเก็บค่าเช่าไม่แพง ทำให้ร้านค้าต่าง ๆ ขายในราคาปกติได้ค่ะ" ประชาสัมพันธ์ตอบกลับมาอีกครั้ง "เหรอคะ งั้นก็ขอบคุณนะคะ" ไอรินพูดขึ้นอย่างไม่ค่อยจะเชื่อนัก ก่อนจะเดินไปตามทางที่ประชาสัมพันธ์สาวสวยบอก เมื่อไปถึงร้านค้าก็ทำให้เธอแปลกใจมาก เพราะราคาไม่ต่างจากในห้างขนาดใหญ่จริง ๆ ไม่แพงจนเกินไป แต่ก็ไม่ใช่ราคาท้องตลาด เพราะสินค้าแต่ละอย่างคัดคุณภาพมาอย่างดี สมกับเป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับห้าดาว "ถือว่าเป็นคนที่มีคุณธรรมอยู่เหมือนกันนะเนี่ย" เธอพยักหน้ากับตัวเองและพูดออกมาเบา ๆ หลังจากเลือกซื้อผลไม้และของอื่น ๆ จนครบแล้วก็ขึ้นไปหาพ่อแม่ที่ห้องพักฟื้น VIP "มานั่งข้าง ๆ พ่อมา ไอ" ไอศูรย์กวักมือเรียกลูกสาวทันทีที่เธอเดินเข้ามาในห้อง "ค่ะ คุณพ่อมีเรื่องอะไรเหรอคะ" ไอรินวางของในมือลงแล้วรีบเข้าไปนั่งข้างเตียงพ่อทันที "เรื่องที่ประชุมในวันพรุ่งนี้..." ไอศูรย์พูดออกมาอย่างกังวลใจ "ไอทราบแล้วค่ะ ที่ลูกค้าจะเข้าร่วมประชุมด้วย ไม่ต้องห่วงนะคะ" ไอรินบอกเพื่อให้พ่อไม่ต้องเป็นกังวล "พ่ออดห่วงไม่ได้ เพราะมันเป็นงานที่สำคัญสำหรับบริษัทเรามาก ถ้าลูกค้าคนนี้ชอบผลงานของบริษัทเรา มันจะกลายเป็นผลงานสร้างชื่อให้กับบริษัทของเรามากเลยนะ แต่ในทางกลับกัน..." ไอศูรย์ยังคงพูดด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก เพราะเขาพึ่งรู้ว่าพรุ่งนี้ลูกค้าจะมาขอเข้าร่วมประชุมด้วย "ไอเข้าใจดีค่ะ คุณพ่อไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวไอจะศึกษาข้อมูลลูกค้าคนนี้ให้ดี ไอจะทำให้เขาพอใจให้ได้ค่ะ" หญิงสาวบอกพ่อย่างจริงจัง ทั้งที่ภายในใจก็หวาดหวั่นไม่น้อย ในตอนที่เห็นข้อความที่เลขาแจ้งมาทางไลน์ ว่าลูกค้าจะขอเข้าร่วมประชุมด้วย "งั้นแม่ว่าวันนี้ลูกรีบกลับไปนอนพักผ่อนที่บ้านดีกว่ามั้ย ไม่ต้องห่วงทางนี้ เดี๋ยวแม่เฝ้าพ่อเอง" ดารินที่เดินกลับมาพร้อมจานผลไม้พูดขึ้น "แบบนั้นก็ได้ค่ะ ไอต้องไปเตรียมแบบต่าง ๆ เอาไปเสนอลูกค้าด้วย แต่คุณแม่ก็ต้องพักผ่อนด้วยนะคะ" ไอรินพยักหน้าอย่างเห็นด้วย "งั้นช่วงนี้ไอก็มาประชุมงานกับพ่อดีกว่า ขาพ่อหักแต่สมองพ่อยังใช้ได้อยู่นะ ฮ่า ๆ" ไอศูรย์พูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี จากนั้นสองพ่อลูกก็ปรึกษาเรื่องงานกัน จนช่วงค่ำเมื่อลุงเติมพาป้านวลมาส่งพร้อมเสบียงมากมาย ไอรินก็กลับบ้านไปพร้อมกับลุงเติม เช้าวันต่อมา... บริษัท Design With Love ไอรินขับรถสปอร์ตคันหรูมาทำงานด้วยตัวเอง เธอเดินเข้าไปในบริษัทที่เป็นตึกสามชั้น ที่ออกแบบอย่างทันสมัย ด้วยความมั่นใจ พนักงานต่างยิ้มทักทายและโค้งศีรษะให้อย่างเคารพ เพราะนอกจากเธอจะเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทแล้ว เธอยังเป็น Interior Design มือดีของบริษัทอีกด้วย "น้องไอ สวัสดีครับ มาแต่เช้าเลยนะครับ" เสียงทักทายดังขึ้นอย่างสนิทสนม ทำให้ไอรินหันไปมองและส่งยิ้มสดใสออกไป "สวัสดีค่ะ พี่กวิน วันนี้ไอตื่นเต้นมากเลยค่ะ ที่จะต้องเข้าร่วมการประชุมกับลูกค้าแทนคุณพ่อ เลยต้องมาเตรียมตัวแต่เช้าซักหน่อย" ไอรินตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม ทั้งที่ในใจนั้นคิดว่า 'เช้าที่ไหนกัน ตอนนี้เก้าโมงกว่าแล้ว' ตอนที่คิดในใจเธอก็กำมือไปด้วย เพื่อไม่ให้เผลอพูดออกมา "อ้าว แล้วอาไอศูรย์ไปไหนล่ะครับ" กวินขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย "พอดีเมื่อวันก่อนคุณพ่อเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ ตอนนี้ยังนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล วันนี้เลยมาประชุมไม่ได้ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ ไอเตรียมตัวมาอย่างดี รับรองว่าเราได้งานนี้แน่นอนค่ะ" ไอรินพูดขึ้นมาด้วยท่าทางมั่นใจ "อ๋อ... เหรอครับ งั้นเราขึ้นไปกันเลยมั้ย เผื่อน้องไอจะอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติม พี่ยินดีช่วยนะครับ แล้วกลางวันเราไปทานข้าวกันนะครับ" กวินพยักหน้าคล้ายกับเข้าใจ ก่อนจะชวนอีกฝ่ายขึ้นไปชั้นผู้บริหาร "ไม่เป็นไรค่ะ คุณพ่อเทรนมาอย่างดีแล้ว และไอก็เตรียมอาหารกลางวันมาแล้วค่ะ เพราะไม่อยากออกไปข้างนอก" หญิงสาวตอบกลับไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม และยกปิ่นโตเล็ก ๆ ให้ชายหนุ่มดู จากนั้นทั้งสองก็เดินขึ้นไปที่ชั้นสาม หลังจากขึ้นมาก็ได้เจอกับ กรวิทย์ คนที่ไอรินเรียกว่าลุงกร เขาเป็นพ่อของพี่กวิน และยังเป็นรุ่นพี่ของพ่อเธอด้วย พอไอศูรย์เปิดบริษัทก็ได้ชักชวนกรวิทย์ให้มาทำงานด้วยกัน โดยไอศูรย์ไม่รู้เลยว่ากรวิทย์นั้นแอบรักดารินมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยแล้ว และทุกวันนี้ก็ยังรักอยู่... "อ้าว หนูไอทำไมวันนี้เข้าบริษัทได้ล่ะ แล้วพ่อกับแม่เราล่ะ" กรวิทย์ถามขึ้นอย่างแปลกใจที่เห็นหญิงสาวมาทำงาน เพราะปกติเธอจะทำงานอยู่ที่บ้านมากกว่า นาน ๆ ครั้งถึงเข้าบริษัทสักที "วันนี้น้องไอมาประชุมแทนอาไอศูรย์ครับพ่อ เห็นว่าคุณอาทั้งสองเกิดอุบัติเหตุน่ะครับ" กวินรีบตอบพ่อตัวเองออกไป "ฮะ!!! อะไรนะ แล้วนี่ไอศูรย์เป็นไงบ้าง แล้วแม่เราล่ะได้รับบาดเจ็บด้วยมั้ย" กรวิทย์ถามออกไปด้วยความตกใจ ใจของเขานั้นเป็นห่วงภรรยาของรุ่นน้องมากกว่าห่วงรุ่นน้องเสียอีก "คุณพ่อคุณแม่ปลอดภัยทั้งคู่ค่ะ แค่นอนดูอาการเท่านั้น วันนี้ก็น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้วค่ะ ไอว่าเราเข้าไปรอที่ห้องประชุมกันดีกว่านะคะ นี่ก็ใกล้จะได้เวลาแล้ว" ไอรินพูดขึ้นพร้อมกับส่งปิ่นโตให้เลขาของพ่อตัวเองที่รับไปอย่างรู้หน้าที่ แล้วเดินลงมาที่ชั้นสองซึ่งเป็นชั้นที่มีห้องประชุม และชั้นที่พนักงานนั่งทำงานกันอยู่หลายคน พอเข้าห้องประชุมได้ไม่นาน เลขาก็พาลูกค้าเข้ามา ซึ่งเขาชื่อภพธร เป็นเจ้าของโรงแรม Beach and Spa Hotel ที่ตั้งอยู่พัทยา "สวัสดีค่ะคุณภพธร ฉันไอรินนะคะ หนึ่งในทีมนักออกแบบ และเป็นผู้รับผิดชอบงานโครงการนี้ค่ะ" ไอรินลุกขึ้นมาต้อนรับลูกค้า เธอทักทายและแนะนำตัวอย่างมีมารยาทและยื่นมือไปจับกับเขาแบบสากล "สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ สวัสดีครับคุณกร คุณกวิน" ภพธรก็จับมือเธอและทักทายกลับมาอย่างสุภาพ และไม่ลืมที่จะทักทายอีกสองคน "เชิญนั่งค่ะ เราจะได้เริ่มประชุมเลย" หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาอย่างมืออาชีพ "ได้ครับ แล้ววันนี้คุณไอศูรย์ไม่เข้าประชุมเหรอครับ" ภพธรถามขึ้นอย่างแปลกใจ ที่ไม่เห็นเจ้าของบริษัทมาร่วมประชุมด้วย "พอดีคุณพ่อไม่สบายนิดหน่อยค่ะ วันนี้เลยให้ไอมาประชุมแทน แต่รับรองว่างานทุกอย่างจะได้เดินหน้าอย่างเรียบร้อยแน่นอนค่ะ" ไอรินตอบกลับไปอย่างมั่นใจและเผลอแทนตัวออกไปอย่างเป็นกันเอง "อ๋อ... ครับ งั้นเพื่อการทำงานอย่างราบรื่น คุณไอเรียกผมว่าภพ เฉย ๆ ก็ได้ครับ แล้วผมขออนุญาตเรียกคุณไอนะครับ" ภพธรพูดขึ้นอย่างเป็นกันเอง 'ชักจะชอบผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาแล้วสิ ทั้งสวย ทั้งเก่ง แถมเป็นถึงลูกสาวเจ้าของบริษัทอีก' ภพธรคิดอยู่ในใจ