“โห สวยมาก นี่บ้านแม่นายจริงๆเหรอ”
แพรไหมชมออกมาด้วยความตื่นเต้น เมื่อมาถึงจุดหมายที่เป็นบ้านริมทะเลหลังใหญ่ บ้านสไตล์ยุโรปสีขาวสวยมีเถาดอกไม้เลื้อยเกาะตามกำแพงบ้านจนเหมือนในเทพนิยาย
รั้วสีขาวล้อมรอบสวนดอกไม้หลากสายพันธุ์เอาไว้ ต่อให้ตอนนี้จะมืดแล้วแต่แสงไฟที่ส่องสว่างก็พอจะมองเห็นว่ามันคงสวยงามมากๆในตอนกลางวัน ยังไม่นับที่เดินออกหน้าบ้านไปก็เป็นชายหาดอีก แค่นี้คำว่าสวยก็คงน้อยไปจริงๆ
เสียดายที่ตอนนี้มืดเกินกว่าจะเห็นทะเลได้ชัดๆซะแล้ว
“แน่นอนสิครับ ไม่งั้นจะเข้ามาได้ไง”
เจเลนตอบพลางมองท่าทางตื่นเต้นของแพรไหมด้วยความเอ็นดู คิดไม่ผิดจริงๆที่ตัดสินใจมาที่นี่ อย่างน้อยก็ได้เห็นรอยยิ้มที่หาได้ยากของแพรไหมแล้ว
“แล้วไม่มีใครอยู่เลยเหรอ”
แพรไหมถามขณะที่มองสำรวจไปรอบๆ ไม่มีคนให้เห็นเลยแต่กลับดูสะอาดเหมือนมีคนอยู่ตลอดเวลา
“มีคนมาดูแลให้อยู่ครับ แต่มาแค่อาทิตย์ละสามวัน”
เจเลนตอบขณะที่ไขกุญ
