“พี่จะแวะไปคลับต่อ เธอกลับบ้านไปก่อนนะ” ฉันเอ่ยเมื่อเดินมาที่รถ เป็นวันรวมญาติที่บันเทิงดี เหมือนมาจุดศูนย์รวมคนไม่ถูกกันแต่ต้องมาอยู่ด้วยกัน พวกผู้ใหญ่ก็ทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ไม่รู้ไม่ชี้ง่าย ๆ ซะอย่างนั้น ก็พอเข้าใจนะ เพื่อผลประโยชน์เพื่ออิทธิพลที่มั่นคงไม่ถูกแบ่งแยก แต่มันก็เกินไปเหมือนเอาหมาป่าคนละฝูงมาขังรวมกัน
“ผมไปด้วย” ปรานต์เอ่ย
“ไม่ได้ พี่ไม่อยากให้เธอไป” ฉันรีบปฏิเสธทันที
“เหตุผล”
“ไม่อยากให้ไป” นี่แหละเหตุผลของฉัน
“ผมขอเหตุผล”
“นี่แหละเหตุผลของพี่”
“ผมเป็นผัวทำไมจะไปไม่ได้ เมื่อก่อนผมก็ไปบ่อย”
“เมื่อก่อนก็คือเมื่อก่อน เดี๋ยวนี้ก็คือเดี๋ยวนี้ พี่ไม่อยากให้ไปก็คือพี่ไม่อยากให้ไป”
“จะไปเจอใครใช่ไหม”
“…” รู้มาก เรื่องไม่อยากให้ฉลาดนี่ฉลาดจริง ๆ
“ผมให้ฬิไปหามันครั้งสุดท้าย”
“…” คนมีความผิดมีสิทธิเรียกร้องได้ด้วยเหรอ อีกอย่างชีวิตฉันเป็นของฉัน ฉันจะเจอใครก็ได้
“ผมยอม
