โสภากระหยิ่มยิ้มย่องเมื่อมีคำสั่งจากเพเรอคลิสให้ตัวเองเข้าพบด่วน หล่อนรู้ทันทีว่าจะต้องเกี่ยวกับแสนดีลูกสาวของตัวเองแน่นอน
“คุณชายใหญ่คงเปลี่ยนใจแล้วใช่ไหมคะ” ทันทีที่ก้าวเข้ามา โสภาก็รีบพูดขึ้นอย่างรู้ทัน
“ครับ ผมเปลี่ยนใจแล้ว”
คนฟังหัวเราะชอบใจ “ก็บอกแล้วไงคะว่าคุณชายใหญ่น่ะหนีเงื้อมือของแซนดี้ลูกสาวของดิฉันไม่พ้นหรอกค่ะ โชคดีจังเลยนะคะที่ดิฉันมีลูกสาวที่สวยและก็หวานไปทั้งตัว จนทำให้คุณชายใหญ่ผู้ทรงอำนาจลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้นได้”
เพเรอคลิสแค่นยิ้มหยัน นัยน์ตาน่ากลัว “ผมเปลี่ยนใจจะไม่เก็บคุณแม่บ้านใหญ่เอาไว้ตามที่คุณพ่อสั่งเสียต่างหากล่ะครับ”
ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอยู่ซีดเผือด ตกใจ “คุณชายใหญ่... หมายความว่ายังไงคะ”
ประตูห้องทำงานของเพเรอคลิสถูกเปิดเข้ามา พร้อมกับผู้ชายในชุดดำสองคนก้าวเข้ามาคำนับให้กับเจ้าของห้อง
“พวกผมมาแล้วครับ”
เพเรอคลิสยิ้มเลือดเย็น มองจ้องมาที่โสภา “ผมควรจะฆ่าคุณ
