เพเรอคลิสรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนสาย ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง ยกมือขึ้นกุมศีรษะที่ปวดหนึบเอาไว้แน่น
“ปวดหัวชิบ”
ศีรษะทุยสะบัดแรงๆ เพื่อเรียกสติ
“นี่เมื่อคืนเราเมาขนาดนี้เชียวหรือ”
ยังไม่ทันที่จะหาคำตอบให้กับตัวเองได้ ประตูห้องนอนก็ถูกเคาะและเปิดเข้ามาเสียก่อน
“มาร์ซ...”
มาริออสในชุดทำงานเดินมาหยุดใกล้เตียงนอนของพี่ชาย พลางระบายยิ้มบางๆ
“ปวดหัวมากไหมครับ”
“ก็นิดหน่อยน่ะ ว่าแต่เมื่อคืนนายเป็นคนพาพี่กลับมาบ้านหรือ”
“ครับ”
เพเรอคลิสผงกศีรษะรับทราบ พลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่
“นี่คงจะสายมากแล้วสินะ”
“เก้าโมงครึ่งแล้วครับ”
ผู้เป็นพี่ชายหันกลับมามองน้องชายอีกครั้ง พลางยิ้มบางๆ “นายแต่งชุดทำงาน แล้วทำไมยังไม่ออกไปทำงานอีกล่ะ”
“ผมรอพี่เพนน์ตื่นน่ะครับ”
“มีอะไรกับพี่หรือ”
สีหน้าของมาริออสเคร่งขรึมขึ้นจนพี่ชายสังเกตได้ “มีอะไรก็พูดมาเถอะ ไม่เห็นต้องทำหน้าเครียดเลย”
“เมื่อคืนนี้
