ชัชชุอรกลับบ้านในอีก 7 วันต่อมาเมื่อแผลเย็บปิดสนิทแล้ว ในช่วงหนึ่งเดือนแรก คุณตรีเพชรมารดาของปาลิตาเข้ามาช่วยดูแลและแนะนำวิธีเลี้ยงเด็ก ท่านแนะนำให้เธอมีแม่บ้านไว้คอยช่วยเรื่องต่างๆ หนึ่งคน ซึ่งเธอได้หลานสาวของแม่ครัวที่บ้านของปาลิตาเองมาคอยช่วยเธอที่บ้านเล็ก
ศรันย์มาเยี่ยมเธอที่บ้าน เขาอ้างว่ามาเยี่ยมเธอและบุตรชายในฐานะหมอที่ทำคลอดให้ ซึ่งเธอก็ต้อนรับเขาเป็นปกติ เมื่อมาครั้งแรกแล้วก็มาบ่อยขึ้น
“พี่ซื้อโจ๊กมาฝาก เจ้านี้อร่อยครับ” ชายหนุ่มเพิ่งออกเวรจากโรงพยาบาลในตอนเช้า จึงแวะซื้อโจ๊กมาฝากเธอและลูกหมี
“ขอบคุณค่ะพี่บอล” เขาบอกให้เธอเรียกชื่อเล่นของเขาแทนการเรียกว่าคุณหมอ ชัชชุอรเห็นว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตจึงเรียกเขาตามนั้นโดยที่ไม่ได้คิดอะไร
“ใกล้ถึงนัดตรวจหลังคลอดแล้วใช่ไหมครับ” เขาถาม
“ค่ะ น่าจะอาทิตย์หน้า” พยาบาลทำใบนัดตรวจหลังคลอด 6 สัปดาห์ให้เธอ
เสียงลูกหมีร้อง เขาอาสาดูให้และบอกให้เธอทานอาหารให้เสร็จก่อน ความเป็นหมอสูติฯ ทำให้เขารู้ว่าคุณแม่ที่เลี้ยงลูกเองแทบไม่มีเวลาส่วนตัว ไม่ว่าจะทานอาหารหรือแม้แต่อาบน้ำ
เขาลากลับไปเมื่อได้เวลาสมควร ขากลับเขาสวนทางกับไอยวรินทร์ที่มาหาชัชชุอร
“เอ๊ะ ยังไงกัน หมอเดี๋ยวนี้เขามีบริการมาตรวจตามบ้านด้วยเหรอ” ไอยวรินทร์แซวยิ้มๆ
ชัชชุอรทำหน้าเขินนิดหน่อย
“แหม..พี่ริน ชุเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหมอเขาคงสงสารน่ะค่ะ คงไม่มีอะไร” เธอออกตัว
“แม่เลี้ยงเดี่ยวแล้วยังไง มันไม่ใช่ตัวชี้วัดสักหน่อยว่าเรามีค่าน้อยกว่าคนอื่น” ไอยวรินทร์ตอบกลับ ก่อนที่เธอจะเริ่มพูดเรื่องงานของเธอ
“พี่มีโปรเจ็ค Frozen cake ชุสนใจมาช่วยพี่ไหม” โปรเจ็คนี้เป็นแผนงานที่ชินณ์ คนรักของเธอคิดให้ และเขาจะรับทำการตลาดให้เอง
“เค้กแช่แข็งเหรอคะพี่ริน แล้วจะขายยังไงคะ” ชัชชุอรถาม ถึงเธอจะเป็นนักโภชนาการ แต่ก็เคยเรียนเกี่ยวกับเทคโนโลยีอาหารมาด้วย
“ขายเป็นแฟรนไชส์จ้ะ โปรเจ็คนี้พี่ชินณ์เขาคิดเขาจะทำการตลาดเอง” เธอไม่ได้บอกชัชชุอรว่าเธอพนันกับชินณ์ไว้ หากเขาขยายสาขาแฟรนไชส์ได้เกิน 100 แห่งภายในหนึ่งปี เธอจะร่นวันแต่งงานเข้ามาให้เร็วขึ้น จากที่วางแพลนไว้ในอีกสองปีข้างหน้า
“น่าสนใจค่ะพี่รินแล้วทำที่ไหนคะ” เธอถามต่อ
“หน้าร้านแรก สาขาใหญ่พี่จะเปิดที่ฉัตรเพชร ตัวฝ่ายผลิตในระยะแรกอาจจะอยู่ที่นั่นไปก่อนถ้าไปได้ดีค่อยขยาย แล้วร้านดอกไม้เราเป็นไง” ไอยวรินทร์ถามถึงร้านดอกไม้ที่เปิดมาได้หลายเดือนแล้ว
“ก็โอเคค่ะพี่ริน ไปได้เรื่อยๆ” ร้านดอกไม้ของชัชชุอรมีพนักงานคอยดูแลสองคน ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องไปทุกวัน
“งั้นชุเลี้ยงลูกไปก่อนสักสองเดือน ช่วงนี้พี่จะเตรียมเครื่องจักรและสถานที่ ขออนุญาต ทำเรื่องขออย. น่าจะได้เริ่มต้นทำงานกัน” ไอยวรินทร์สรุป เธออยู่เล่นกับหลานอีกพักใหญ่ ก่อนที่แฟนหนุ่มจะโทรตาม
“บอลจะไปไหนไหมลูกวันนี้” เสียงมารดาถามเมื่อเขาเข้าบ้านมา ทำให้เขาต้องหยุดเท้าที่กำลังก้าวขึ้นบันได
“ทำไมเหรอครับแม่”
“แม่อยากส่งของขวัญวันแต่งงานไปให้น้องที่อังกฤษน่ะลูก ถ้าบอลว่างแม่จะวานไปส่งให้แม่ที” มารดาพูดถึงศกุนตลา ลูกพี่ลูกน้องกับเขาเอง หญิงสาวเพิ่งแต่งงานกับคู่หมั้นเมื่อเดือนก่อน
“เดี๋ยวผมไปส่งให้ครับ แม่แพคหรือยัง” ศรันย์เดินกลับลงมาจากที่ตั้งใจจะขึ้นห้องไปนอน
“นี่จ้ะ แม่แพคเรียบร้อยแล้ว” ท่านส่งกล่องพัสดุขนาดย่อมให้เขา ท่านมองไปด้านนอกแล้วพูดขึ้นว่า
“นั่นหนูสรนี่ลูก”
ศรันย์มีสีหน้าไม่ยินดียินร้าย ในขณะที่หญิงสาวเจ้าของชื่อมณิสรรีบเดินเข้ามาในบ้านเขาเมื่อเห็นชายหนุ่มอยู่ในบ้าน
“สวัสดีค่ะคุณป้า พี่บอลอยู่พอดีเลยเพิ่งตื่นเหรอคะ”
“สวัสดีจ้ะ หนูสรไปไหนมาจ๊ะทำไมมาแต่เช้า” มารดาของศรันย์ตอบและถามกลับ
“สรเอาของที่กุนฝากมาให้คุณลุงค่ะ” เธอพูดถึงบิดาของศกุนตลา ซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของศรันย์และมีบ้านอยู่ในรั้วเดียวกัน
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืน เขาหาวเสียงดังเดินกลับขึ้นบันได
“พี่เพิ่งกลับมาน่ะสรยังไม่ได้นอนเลย ผมขอตัวนอนก่อนนะครับแม่ เรื่องของที่จะส่งเดี๋ยวผมเรียกจนท.มารับให้ที่บ้านได้” ศรันย์เปลี่ยนใจไม่ออกไปข้างนอก เพราะรู้ว่าถ้าเขาออกไปมณิสรคงหาเรื่องตามเขาไปด้วยแน่
“จ้ะลูก งั้นบอลนอนเถอะ” มารดาเข้าใจบุตรชายว่าไม่อยากคุยกับมณิสร เธอเองก็สงสารหญิงสาวคนนี้ที่ตามตื๊อบุตรชายของตนมานานมาก แต่ใจหนึ่งเธอก็เห็นด้วยกับศรันย์ หากไม่รักก็ไม่ควรจะรักษาน้ำใจจนกลายเป็นการให้ความหวังไปเรื่อยๆ
มณิสรหน้าเสีย “พี่บอลเขารำคาญสรเหรอคะคุณป้า”
'เขาเพิ่งบอกว่าง่วงนอนไง ไม่ได้นอนทั้งคืนทำไมไม่เข้าใจ' คุณดารัณคิดในใจ แต่ก็ทำได้แค่เพียงพูดปลอบหญิงสาวตรงหน้าไปตามเรื่องตามราว
ประเทศอังกฤษ
ทัพพ์ลุกขึ้นจากเตียงมาสูบบุหรี่ เขาไม่ได้อยากแต่งงานกับศกุนตลาแต่ก็ต้องแต่งเมื่อเธอท้องขึ้นมา คู่หมั้นสาวมาถึงที่นี่หลังจากที่ชัชชุอรหายไปจากชีวิตเขาได้หนึ่งเดือน และเธอขนข้าวของมาอยู่ที่นี่โดยไม่ยอมย้ายไปไหน
คนไม่รักกันแต่เมื่ออยู่ใกล้ชิดกันทุกวัน เขาก็เผลอตัวมีความสัมพันธ์บนเตียงกับเธอ และเพียงหกเดือนเธอก็บอกว่าเธอท้อง เขาจึงจำต้องแต่งงานกับเธอก่อนที่เธอจะท้องโตให้ใครได้เห็นๆ
“พี่ทัพพ์จะสูบบุหรี่ทำไมน่ะ กุนบอกแล้วว่าแพ้ควันแล้วกุนก็ท้องอยู่” เสียงเธอตำหนิดังมา ทัพพ์ต้องดับบุหรี่โดยไม่เต็มใจและกลับมานอน
“อย่ามานอนใกล้กุนนะ เหม็นควันไปแปรงฟันบ้วนปากเลยค่ะ”
ชายหนุ่มถอนใจ เพิ่งแต่งงานได้เดือนเดียวทำไมเขาต้องอดทนขนาดนี้ เขาอดไม่ได้ที่จะเปรียบเทียบศกุนตลากับชัชชุอร คนหลังไม่เคยทำให้เขารู้สึกแบบนี้เลย อยู่ด้วยกันเป็นปีไม่เคยมีอะไรที่เขาต้องฝืนใจตัวเอง ป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้าง