ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...
การะเกดเดินไปเปิดประตูห้องเมื่อได้ยินเสียงเคาะ หลังจากที่ทุกคนพาเธอกลับมายังคฤหาสน์เลิศวรนันท์อีกครั้งในช่วงสายของวันนี้ และเมื่อประตูเปิดออก เธอก็เจอกับคีรินที่ยืนอยู่หลังประตูนั้น
“คุณนัทมีอะไรรึเปล่าคะ”
“ฉัน...จะมาดูว่าเธอแพ้ท้องรึเปล่าน่ะ”
ท่าทีขัดเขินของเขาเป็นสิ่งที่เธอไม่คุ้นเคยนัก ทว่าการได้เห็นคนที่ชอบดุเธอเสมอมีความประหม่าในแววตา ก็ทำให้เธอนึกเอ็นดูเขาขึ้นมาทันที
“เพิ่งอาเจียนไปเหมือนกันค่ะ”
“จริงเหรอ แล้วอาเจียนมากมั้ย” เขาถามอย่างกังวลใจ
“ก็มากเหมือนทุกเช้าค่ะ นี่ก็ว่าจะนอนพักสักหน่อย”
“งั้นขึ้นไปนอนกับฉัน คือหมายถึง...ไปนอนห้องฉันนะ ฉันอยากดูแลเธอ”
“แต่คุณแม่ท่านไม่อนุญาตนี่คะ”
“ท่านไม่อนุญาตให้นอนตอนกลางคืนเท่านั้น กลางวันไม่เกี่ยว”
“นี่คิดเองเออเองรึเปล่าคะเนี่ย” เธออมยิ้มน้อยๆ ดูท่าว่าเขาจะเอาแต่ใจไม่ต่างจากน้องชายเลยสักนิด
“เอาน่า ไปนะ ฉัน
