อยากได้ตุ๊กตาหน้ารถ

จากวันที่รู้ว่าอิงดาวเป็นลูกของเพื่อนพ่อ ภูวรินทร์มักจะเจออิงดาวบ่อยๆ จากการมาส่งขนมที่ร้านแต่ไม่เคยคุยกันนอกจากส่งยิ้มเท่านั้น เขามักนั่งมองอากัปกิริยาของหญิงสาวอยู่เงียบๆโดยที่อิงดาวไม่รู้ ทำให้ภูวรินทร์มองเห็นความน่ารักของอิงดาว และมักมานั่งรอเวลาเมื่อรู้ว่าอิงดาวจะมาส่งขนม เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเขาทำไปทำไม ผู้หญิงที่หน้าตาก็แสนธรรมดา ไม่น่าจะมีอะไรดึงดูด แต่เขากลับไม่เคยมองผ่าน ทุกครั้งที่เห็น สายตาเขาจะหยุดอยู่ที่อิงดาวโดยอัตโนมัติ จนวันที่อิงดาวเรียนจบเธอยังคงส่งขนมช่วยแม่อยู่ " สวัสดีค่ะป้าวา สวัสดีค่ะลุงริท " " ไหว้พระเถอะลูก " " ขยันจริงๆเลยนะ เป็นไงบ้างล่ะเหนื่อยมั้ย " ภูวริทถามอย่างเอ็นดู " ไม่เหนื่อยเลยค่ะคุณลุง " " แล้วจะไปไหนต่อล่ะลูก " " อิงมีส่งขนมในเมืองอีก 3 ที่ค่ะ แล้วก็ขนมจัดเบรคที่โรงแรมค่ะ " " อ้อๆ ดีดี ขยันจังเลย " " ขอบคุณค่ะ อิงไปก่อนนะคะ " " จ้า เดินทางปลอดภัยนะลูก " " คร้า " อิงดาวเดินออกไป ในขณะที่ภูวรินทร์ส่งสายตาจนเธอขึ้นรถขับออกไป ผู้เป็นแม่สังเกตเห็นจึงเดินมาถาม " มองอะไร " " เย้ย !! โถ่วคุณแม่ครับ ตกใจหมดเลย " " มาทำลับๆล่อๆอะไรอยู่ตรงนี้ยะ " " ลับๆล่อๆที่ไหนครับ ผมก็มายืนปกติ " " หราคะคุณตำรวจ " " ไปดีกว่า " ภูวรินทร์เดินหลบสายตาผู้เป็นแม่ออกไปข้างนอก คุณวารุณีหรี่ตามองตามแล้วยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน ........... ภูวรินทร์ขับรถตามอิงดาวมาจนถึงในเมือง ไม่รู้เหมือนกันว่าตามทำไม ว่างมากมั้ง เขาขับตามมาจนถึงลานจอดรถ อิงดาวเดินลงมาโทรศัพท์หาคนที่สั่งขนม เพื่อถามว่าจะให้ไปส่งห้องไหน เพราะตอนที่สั่งเขาบอกเพียงว่าให้ไปที่โรงแรม ถ้าถึงโรงแรมให้โทรมา แต่ในขณะที่อิงดาวกำลังกดโทรศัพท์อยู่นั้นก็มีชายคนหนึ่งวิ่งมาทางเธอ และมีผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งตามปากก็ตะโกนให้ช่วย " ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย โจรขโมยกระเป๋า !! " ภูวรินทร์วิ่งออกมาตามสัญชาตญาณของความเป็นตำรวจที่เห็นคนเดือดร้อนก็ต้องช่วย แต่อิงดาวเตะตัดขาคนร้ายจนล้มลงไป ทำเอาภูวรินทร์อึ้ง ภาพต่อมาคืออิงดาวเข้าบู๊กับคนร้ายด้วยวิชาเทควนโด้ที่เรียนมา ทำเอาภูวรินทร์อึ้งแล้วอึ้งอยู่อึ้งต่อไปอีก แต่ที่ทำให้ภูวรินทร์อึ้งสุดๆคืออิงดาวหมุนแขนคนร้ายจนต้องโน้มตัวลงมาและร้องด้วยเจ็บปวด " โอ๊ยยยยๆๆๆ ! " ขนาดเจ็บแต่คนร้ายยังพยายามจะต่อสู้ อิงดาวจึงใช้ขาเรียวนั่น เตะเข้าที่ชายโครงไม่ยั้ง " โอะ! โอะ! โอะ! โอ้ย!! พอแล้ว พอแล้ว ยอมแล้ว " คนร้ายลงไปนอนจุกจนลุกไม่ขึ้น ภูวรินทร์จึงวิ่งเอากุญแจมือมาใส่ให้คนร้าย " พี่ภู มาได้ไงคะ " แต่ก่อนที่ภูวรินทร์จะได้ตอบ ก็มีเสียงหวานแทรกขึ้น " อิง อิง " ไข่หวานที่เห็นอิงดาวสู้กับคนร้าย กำลังจะตามคนมาช่วย แต่เห็นภูวรินทร์เข้ามาก่อนเลยวิ่งมาหาเพื่อน " อิง ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย " อิงดาวยิ้ม พลางส่ายหน้า มองคนร้ายที่อยู่ในอาการจุกจนร้องไม่ออก ภูวรินทร์จึงโทรเรียกลูกน้องที่อยู่ใกล้ที่สุดให้มารับตัวคนร้ายไปที่โรงพัก ผู้เสียหายเข้ามา อิงดาวจึงยื่นกระเป๋าคืนให้ เธอเฝ้าขอบคุณอิงดาวไม่หยุด " ขอบคุณนะจ๊ะหนู ขอบคุณมาก " " ไม่เป็นไรค่ะ " ผู้เสียหายเป็นหญิงวัยกลางคนดูแล้วค่อนข้างมีฐานะ เธอเปิดกระเป๋า ยื่นแบ็งค์สีเทาให้อิงดาว 5 ใบ " นี่เป็นค่าตอบแทนจ๊ะ ป้าให้หนู " " ไม่เป็นไรค่ะ หนูขอไม่รับ ขอตัวก่อนนะคะพอดีหนูรีบไปส่งขนม " " เอ่อหนู ไม่รับเงินไม่เป็นไร แต่รับนามบัตรป้าไว้นะจ๊ะ ป้าชื่อพีรดาเป็นเจ้าของห้าง XXX ที่อยู่ถัดจากโรงแรมนี้ไป ถ้าหนูมีอะไรอยากให้ป้าช่วยก็บอกนะ ว่าแต่หนูมาส่งขนมอะไรเหรอจ๊ะ " " อ๋อ แม่ทำขนมเบเกอรี่ขายส่งค่ะ วันนี้ที่โรงแรมมีประชุมสัมนา สั่งขนมจัดเบรคก็เลยมาส่งที่นี่ค่ะ " อิงดาวรับนามบัตรมา " ขอบคุณค่ะ " " มีเบอร์โทรร้านมั้ยเผื่อป้าอยากจะสั่ง " " อ๋อ มี มีค่ะ นี่ค่ะ " อิงดาวหยิบนามบัตรของแม่ให้หญิงวัยกลางคนนั้น ขณะนั้นฟอร์ด เล้ง และกร เพื่อนตำรวจที่เข้าเวรอยู่ใกล้ๆก็มา " ครับหมวด " " เอาตัวไปขังข้อหาชิงทรัพย์ " " ครับผม " ก่อนลูกน้องจะกลับ เขาเดินไปสั่งการลูกน้องใกล้ๆ โดยที่อิงดาวก็ไม่ได้ยิน ทุกการกระทำของภูวรินทร์ ไข่หวานมองอย่างชื่นชมโดยที่ภูวรินทร์ไม่รู้ตัว เขามัวแต่สนใจคนร้ายและเป็นห่วงอิงดาว " มาอิง พี่ช่วยถือ " " ขอบคุณค่ะ พี่ภูมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ ตอนแรกเห็นยังอยู่ที่ร้านอยู่เลย " " เอ่อ คือ .. พี่ .. พอดีพี่มาตรวจดูความเรียบร้อยแถวนี้น่ะ " " เหรอคะ แล้วหวานล่ะ ทำไมมาอยู่แถวนี้ " " หวานมานั่งเล่น พอดีพี่เชฟมาเป็นวิทยากรวิธีการจัดออกแบบโครงงานให้มั่นคง หวานเบื่อๆอยู่บ้านน่ะ เลยขอติดรถมาด้วย " " แฟนเหรอ ? " " ไม่ใช่ไม่ใช่ หวานกับพี่เชฟรู้จักกันมาตั้งแต่พี่เชฟเรียนมหา'ลัยเพราะบ้านอยู่ใกล้กัน หวานเห็นพี่เชฟเป็นพี่ชายคนนึงเท่านั้น " อิงดาวถามแบบนั้นทำให้ไข่หวานรีบปฏิเสธทันทีด้วยความเขิน " อย่าบอกนะว่าขนมจัดเบรคนี่ พี่เชฟเป็นคนสั่ง " ไข่หวานพยักน้ายิ้มๆ " ก็แค่แนะนำ แล้วพี่เชฟก็เชื่อหวานอ่ะ ดีป่ะล่ะ " " ขอบใจนะ " " ไม่เป็นไร เราเพื่อนกันนี่ ป่ะเข้าไปข้างในกัน " ไข่หวานนำอิงดาวเข้าไปข้างในโดยมีภูวรินทร์ช่วยถือถุงขนมเดินตามเข้าไป ภายในโรงแรมหน้าห้องประชุม เชฟกำลังเตรียมตัวขึ้นเวที " พี่เชฟ เพื่อนอิงมาแล้ว นี่อิงดาว อิงนี่พี่เชฟ " " สวัสดีค่ะ " " สวัสดีครับ " " ส่วนนี่ ... " ไข่หวานไม่ได้สนิทกับภูวรินทร์เพียงแต่แอบชื่นชอบที่รู้ว่าเขาเป็นตำรวจ " ผมชื่อภูวรินทร์ครับ เป็นตำรวจอยู่ สน.xxx " " ยินดีที่ได้รู้จักครับ " " เช่นกันครับ " สองหนุ่มเช็คแฮนด์ทักทายกันตามประสาคนพึ่งรู้จัก " เดี๋ยวอิงส่งขนมให้เรียบร้อยแล้ว อิงไปส่งขนมที่อื่นต่อก่อนนะ " " กิจการดีนะ " " อืม ไปก่อนนะ " อิงดาวเดินจากไป โดยมีภูวรินทร์เดินตามออกไปติดๆ ไข่หวานมองภูวรินทร์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ จนเชฟต้องถาม " ยิ้มอะไร " " คุณภูวรินทร์ เท่ห์มากเลยอ่ะพี่เชฟ เป็นตำรวจด้วยนะ " เชฟมองไข่หวานนิ่ง " พี่เข้าไปข้างในก่อนนะ ส่วนเราอยู่แถวนี้ก็อย่าซนล่ะ " " พี่เชฟ หวานไม่ใช่เด็กนะ " " ไม่ใช่แต่ก็เหมือนอยู่นะ " ไข่หวานมองพี่เชฟงอนๆ จนเชฟอดที่จะยกมือขึ้นยีหัวอย่างเอ็นดูไม่ได้ จากนั้นจึงเดินเข้าห้องประชุมไป ด้านอิงดาวที่ลงมากำลังจะไปส่งขนมอีกที่ พอขึ้นรถก็รู้สึกว่ารถเอียง และพวงมาลัยหนักจึงลงมาดู ภาพที่เห็นทำเอาอิงดาวเหงื่อตก เพราะยางฝั่งคนขับแบนถึง 2 ล้อเลย " แย่แล้ว ทำไงดีเนี่ย " " เป็นอะไรเหรอครับ " " พี่ภู รถอิงยางแบนอ่ะ ไปส่งขนมไม่ทันแน่เลย " " งั้นไปรถพี่ " " พี่ภูไม่ไปตรวจงานเหรอคะ " " อ่อ ไม่แล้ว งานพี่เสร็จแล้ว ขนขนมไปใส่รถพี่เถอะ รถพี่จอดอยู่ด้านนู้น มาพี่ช่วย " " ค่ะๆ แล้วรถ ... " " เดี๋ยวพี่ให้ลูกน้องมายกไปให้ เรารีบไปกันเถอะ " ภูวรินทร์ช่วยอิงดาวขนขนมไปใส่รถ ขับออกไป พอพ้นสายตา ดาบเล้ง ดาบกร และดาบฟอร์ด ก็เดินออกมามองตามรถลูกพี่ที่ขับออกไปจนลับตา " ลูกพี่เราให้เราทำตัวเป็นโจรได้ไงวะนี่มันรังแกประชาชนชัดๆ เราเป็นตำรวจนะเว้ย " เล้งพูดขึ้น พร้อมหยิบตะปูตัวเขื่องออกมาเคาะเล่น " อยากได้ตุ๊กตาหน้ารถ ลงทุนให้เราไปเจาะยางรถสาวน้อยนั่น ลูกพี่กูคิดได้ไงวะเสียชื่อตำรวจหมดเลย " ทั้งสามคนมองหน้ากัน แล้วถอนหายใจ " ไปไปไป ไปติดต่ออู่มาลากรถไปเร็วๆ บ่นกันอยู่นั่นแหละ ฮู้ว!! " หลังจากโทรติดต่ออู่ซ่อมรถทั้งสามจึงไปนั่งรอในร้านกาแฟใกล้ๆ ...........