พี่สาวเป็นบ้าไปแล้ว

โรงพยาบาล ภายในโรงพยาบาลเอกชนที่เงียบสงบ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ อบอวลอยู่ในอากาศชวนให้รู้สึกหดหู่ใจ เกลวรินเปิดประตูเข้ามาในห้องพักฟื้นของพี่สาว อย่างเงียบเชียบ เธอชะงักฝีเท้าเล็กน้อยพลางชะโงกหน้าเข้าไปดูในห้องน้ำขณะเดินผ่าน แต่ก็ไม่เห็นใครอยู่ภายในนั้น เมื่อหันไปมองที่เตียงคนไข้ เห็นเพียง แก้วตา ที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่เพียงลำพังบนเตียงสีขาวสะอาดตา “ไปไหนของเขานะ” เธอพึมพำถึงแม่ที่ควรจะเฝ้าไข้อยู่ตรงนี้ หญิงสาวเดินเข้าไปใกล้เตียงพักฟื้น วางกระเช้าผลไม้พรีเมียมลงบนตู้ข้างเตียงอย่างเบามือที่สุดเพื่อไม่ให้รบกวนคนป่วย เธอโน้มตัวลงไปดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมต้นแขนที่ซูบผอมจนเห็นกระดูกให้พี่สาว และเมื่อเห็นปอยผมหล่นลงมาปิดหน้าผากซีดเซียวของแก้วตา เกลวรินก็ยื่นมือไปปัดเหน็บไว้ที่ข้างหูอย่างทะนุถนอม สายตาที่มองพี่สาวเต็มไปด้วยความเวทนาและสำนึกผิด ทว่าทันทีที่สัมผัสถูกตัว แก้วตาค่อยๆ ปรือตาขึ้นมอง