ลุ้นหลาน

มือหนาจูงมือเรียวของคนตัวเล็กออกมาจากห้องตรวจที่มีคนอื่นๆรอกันอยู่อย่างใจจดใจจ่อ “ เฮียหลานผู้หญิงหรือผู้ชาย ” สายลมเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็นภูผาออกจากห้องตรวจมา ระหว่างรอใจแกร่งของสายลมเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ “ กูก็ไม่รู้เด็กน้อยไม่ให้กูดู สงสัยขี้อาย ” ภูผาเอ่ยพูดออกไป “ ผู้หญิงแน่เลยขี้อาย แฝดไหมว่ะเฮีย ? ” เมฆที่ยืนสงสัยอยู่นานเอ่ยขึ้น “ ไม่……บอก ” ภูผาเอ่ยยิ้มๆออกไป เขาจะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้นปล่อยให้พวกมันจินตนาการกันเอาเอง “ อ้าว !! เฮียอุสาห์หนีงานมา บอกหน่อยแฝดไหม ? ” เมฆที่ดูจะอยากรู้กว่าคนอื่นก็เอ่ยถามขึ้น ทุกคนลุ้นหลานใจแทบขาดแต่พ่อของหลานก็กวนเหลือเกินไม่ยอมปริปากบอกอะไรใครเลย “ ไม่บอกเว้ย !! ” มือหนาของภูผาตบไปที่บ่าแกร่งของเมฆเบาๆพลางยกยิ้มมุมปาก ทุกคนได้แต่ยืนสงสัยกันอยู่อย่างนั้น หนุ่มๆยืนพูดคุยกันอยู่ตรงทางเดินหน้าห้องตรวจ เหล่าบรรดาพยาบาลที่เดินไปเดินมาได้แต่ลอบมองหนุ่