“ขอร้อง”

ปันปันที่เพิ่งตั้งสติได้ รีบพุ่งตัวออกจากลิฟต์เหมือนอยากหนีออกมาจากบรรยากาศเมื่อกี้ให้เร็วที่สุด เธอก้าวขายาวฉับ ๆ ไปตามทางเดินของชั้น แต่ยังไม่ทันถึงหน้าห้อง… ผัวะ!! “โอ๊ย! ไอสัส เจ็บฉิบหาย มึงมาตีหัวกูทำไมเนี่ย!” ศิลาหันขวับไปมองคนตีหัว หน้าตาตกใจปนงง มือก็รีบยกขึ้นมาลูบหัวตัวเองไปมาอย่างเวทนาตัวเองสุด ๆ ปันปันยืนกอดอก หน้าตายิ่งกว่านิ่ง “อยากตี พอใจ” พูดจบก็เดินไแตะคีย์การ์ด ปิ๊บ! เปิดประตูแล้วเดินเข้าไปอย่างไม่แคร์อะไรทั้งนั้น ศิลาก็รีบเดินตามเข้ามาเหมือนไม่คิดจะเว้นพื้นที่ส่วนตัวให้สักนิด “นี่ถ้าวันนี้กูไม่ต้องการความช่วยเหลือจากมึงนะ…” ศิลาพูดเสียงต่ำไล่หลัง “กูจับมึงกดตั้งแต่ในลิฟต์ละ ปัน” “พูดดี ๆ จับกด ตีน กูนี่ ครั้งเดียวมึงก็เกินพอละ อย่าเยอะ ไอเหี้ย” ปันปันไม่แม้จะหันมามองด้วยซ้ำ ศิลาเดินตามหลังมาแบบติด ๆ ก้าวตามเงาเธอไปทุกฝีก้าวจนได้อารมณ์เหมือนลูกหมาตามเจ้าของ…ถ้าไ