ณ เรือนรับรอง (บ้านน็อกดาวน์) ท้ายสวนมะม่วง เวลา 04:25 น.
ความมืดมิดของรัตติกาลเริ่มถูกแทนที่ด้วยแสงสีน้ำเงินเข้มของรุ่งสางที่แผ่ปกคลุมไปทั่วผืนป่าสวนมะม่วง ไอหมอกจาง ๆ ลอยต่ำเหนือยอดหญ้าที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำค้าง อากาศภายนอกเย็นเยียบจนแมลงกลางคืนเริ่มเงียบเสียงลง
ทว่าภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกะทัดรัดของบ้านน็อกดาวน์ กลับอบอวลไปด้วยไออุ่นที่ตัดขาดจากโลกภายนอก
บนเตียงไม้ขนาดสามฟุตครึ่งที่ทั้งแคบและแข็ง แต่กลายเป็นวิมานแสนสุขสมของร่างสองร่างที่นอนตระกองกอดกันแนบแน่นภายใต้ผ้าห่ม ราวกับต้องการซึมซับความอบอุ่นจากกันและกันให้ได้มากที่สุด
ฟาเดียขยับตัวเล็กน้อย ความรู้สึกปวดหนึบและระบมไปตามร่างกายปลุกให้เธอตื่นจากห้วงนิทรา ก่อนลืมตาโพลงท่ามกลางแสงสลัว ภาพความทรงจำของค่ำคืนที่ผ่านมาฉายชัดเข้ามาในหัวราวกับม้วนฟิล์ม
ทั้งเสียงคราง สัมผัสวาบหวามและคำรักที่กระซิบข้างหู
แก้มใสเห่อร้อนขึ้นทันที เธอก้มลง
