เวลาผ่านไปจนเข้าปีที่3 ความสัมพันธ์ระหว่างไท้กับยุพาก็เหมือนเดิม ไท้ดูเหมือนอยากจะรู้จักยุพามากขึ้นจึงเริ่มเข้าหาเธอมากขึ้นแต่ยุพาเองไม่ชอบเขาตั้งแต่ในห้องคืนนั้นแล้ว
เมื่อยุพาเริ่มหลบหน้าเขาก็เป็นไท้เองที่ร้อนใจ บางวันยุพาไปนอนค้างกับเพื่อนไม่กลับห้อง ไท้ก็โทรหาพายุพี่ชายของเธอ จนตอนนี้พายุเริ่มจะสงสัยแล้ว เพราะขนาดเขาที่เป็นพี่ชายยังไม่หวงน้องสาวเท่ากับน้องชายเพื่อนสนิทอย่างไท้เลย
ช่วงนี้ยุพากำลังเร่งทำโปรเจคกับเพื่อนทำให้ยุพาไม่ได้กลับห้องหลายวัน ไท้เองถึงแม้จะยุ่งแต่ก็หาเวลาไปแอบดูยุพาอยู่เรื่อยๆ
ผ่านไป2อาทิตย์หลังจากที่งานเสร็จลุล่วงไปด้วยดี ทุกคนเหนื่ิอยล้าจากการอดหลับอดนอน ยุพาจึงบอกกับเพื่อนว่าจะกลับไปนอนห้อง
"ให้เราไปส่งไหม" แซมโพล่งขึ้นก่อนจะอาสาถือของให้ เขาเห็นว่ามีกระเป๋ากับถุงเอกสารใบใหญ่ที่ยุพาแบกมาด้วย
"เอางั้นก็ได้ ขอบใจนะ"
"กลับนะๆนะถึงแล้วทักมาบอกด้วย" เพื่อในกลุ
