‘มารับเพียงไง จะยืนคุยกับเค้าอีกนานมั้ยครับ หรือให้เทมส์เดินออกไปรับดี’
‘ไม่ๆ พี่ไปแล้วๆไม่ต้องลงมานะ’
แค่เห็นประโยคนั้นเพียงฟ้าก็ลนลานตอบกลับไปทันทีแบบไม่รีรออะไรอีก จะให้ใครเห็นไม่ได้ว่าเธอรู้จักกับเทมส์หรือมีความสัมพันธ์กันแบบไหน ที่แน่ๆก็ต้องไม่ใช่ที่ทำงานแบบนี้
“คือ พอดีน้องเพียงมารับแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะพี่นพ”
เพียงฟ้าเก็บมือถือเข้ากระเป๋าก่อนเงยหน้าขึ้นมาบอกนพพลที่ยังรออยู่ทันที การเจอกับเทมส์ก็ยังดีกว่าต้องทนอึดอัดกับนพพลต่อนั่นแหละ
“น้องเหรอครับ”
นพพลถามย้ำอย่างแปลกใจ เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาไม่เคยเห็นหรือรู้จักน้องของเพียงฟ้าสักครั้งเลย
“ค่ะน้องที่รู้จัก งั้นเพียงขอตัวนะคะ”
เพียงฟ้าตอบแบบตัดบทไม่อยากขยายความไปมากกว่านี้ ก่อนจะรีบขอตัวออกมาทันทีจนนพพลที่ตอบรับนั้นมองตามอย่างเหม่อลอย
“ครับ…”
“เทมส์ มาอีกทำไมคะ”
เพียงฟ้ารีบเปิดประตูรถคันเดิมเข้าไปนั่งแล้วปิดทันที ก่อนจะถา
