“เพียง…เข้ามาทำไมครับ”
เทมส์หันมามองภรรยาที่ตามเข้ามาถึงในห้องอาบน้ำอย่างตกใจ ไม่ได้อายที่ตัวเปลือยเปล่าแต่สงสัยว่าคนขี้อายอย่างเพียงฟ้ากล้าเข้ามาได้ยังไงต่างหาก
“คือ… พี่มีเรื่องต้องคุยด้วยค่ะ”
“ตอนนี้?”
เทมส์เลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ มองคนที่เดินเข้ามาหาทั้งที่ยังทำสีหน้าเศร้าจนแอบขำในใจ ในที่สุดก็ทนไม่ไหวสินะที่ถูกเมินแบบนี้ ใช่ว่าอยากจะแกล้งอะไรหรอกเพราะที่จริงเทมส์เองก็ยังไม่ได้หายโกรธดีเลยเลือกจะอยู่ห่างๆไว้ก่อน รู้ว่าการไม่คุยกันมันไม่ดีมากๆแต่บางทีเพียงฟ้าก็ควรได้รับบทเรียนบ้างว่าการใจดีไปทั่วมันไม่ใช่เรื่องควรทำ จนป่านนี้ก็มองเจตนาคนไม่ออกจนน่าเป็นห่วงว่าใครจะมาเอาเปรียบได้ง่ายๆ
“ถ้าไม่ใช่ตอนนี้เทมส์ก็จะหนีพี่ไปอีกใช่มั้ยคะ พี่จะคุยแต่เทมส์ก็ไม่เคยฟังเลย”
เพียงฟ้าบอกเสียงเศร้าพอๆกับใบหน้าที่ยังหม่นหมองเพราะความเสียใจเกาะกุมจนแทบร้องไห้อยู่รอมร่อ น้ำตาเอ่อคลอสองตาสวยอย่างห้ามไม่
