เพียงฟ้าเดินตามเทมส์เข้ามาในห้องทำงานเจ้าตัว สำรวจทั่วห้องกว้างประจำตำแหน่งที่เพิ่งได้เข้ามาเยือนเป็นครั้งแรกอย่างสนใจ รู้ว่าเทมส์เก่งมากๆที่ทำให้ตัวเองขึ้นมาถึงจุดนี้ได้ในเวลาไม่นานโดยที่ไม่ได้อาศัยว่าเป็นธุรกิจครอบครัวด้วยซ้ำ แต่เป็นเพราะความสามารถที่ทำให้ใครๆยอมรับจนมายืนตรงนี้ได้อย่างภาคภถูมิใจ จากที่เคยชื่นชมมากๆแล้วพอได้มาเห็นว่าบริษัทนี้ใหญ่โตแค่ไหนก็ยิ่งภูมิใจในตัวเทมส์มากขึ้นเท่านั้น
แต่ตอนนี้เพียงฟ้ากลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เมื่อเทมส์เอาแต่พาเธอเดินตามมาจนเข้ามาในห้องก็ไปนั่งเก้าอี้ทำงานตัวเองหน้าตาเฉยเหมือนลืมว่าต้องพาเธอไปฝากงานจนต้องรีบถามออกมาทันที
“ไหนบอกจะให้พี่มาช่วยงานไงคะ”
“ก็นี่ไงครับงาน”
เทมส์ตอบก่อนเลิกคิ้วขึ้นแล้วมองไปที่โต๊ะตัวข้างๆที่เพิ่งถูกนำมาตั้งไว้เมื่อวานด้วยคำสั่งเทมส์ เพราะเพียงฟ้าเอาแต่ขอออกไปทำงานทุกวันหลังจากที่ยอมหยุดพักมาได้เป็นปีหลังจากแต
