“ตั้งแต่กูเอากับมึงในคืนนั้น กูไม่เคยไปเอากับใครเลย มึงเชื่อกูไหม” ไอ้คิมมันถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ราวกับมันร่ายมนตร์สะกดทำใหฉันไม่อาจควบคุมตัวเองได้เลย จนฉันชิดผนัง มือหนาของมันดันกำแพงไว้ทั้งสองข้าง ลมหายใจของมันลดลงมาบนต้นคอ
“มึงจะเอากับใครมันก็เรื่องของมึง” ฉันบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“คืนนั้นมึงไม่เต็มใจที่เอากับกู กูจะให้มึงลงโทษกูด้วยวิธีใดก็ได้ที่ทำให้มึงสบายใจ หรือว่ามึงจะเข็มขัดฟาดที่หลังกูแรงๆ หลายๆ ครั้ง จนมึงพอใจก็ได้ แล้วแต่มึงจะกรุณา” ไอ้คิมมันบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วยื่นมือฉันรับเข็มขัดหนังราคาแพงไว้ในมือ ทำให้ฉันรู้สึกแปลกใจและงวยงงอย่างมาก ทำไมถึงยอมให้ฉันทำร้ายมัน
“ทำไมมึงคิดว่ากูอยากทำร้ายมึง” ฉันถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“กูไม่รู้ว่าจะหาทางออกอย่างไงให้มึงสบายใจขึ้น” มันบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก วางไว้บนเคาน์เตอร์บาร์ มันหันหลังให้ฉันโดยทัน
