ผมเอาสิ่งที่ป๊าพูดมาคิดซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายครั้ง เธอเป็นจุดอ่อนของผมจริงๆ เหรอ หรือผมจะอยู่ใกล้เธอมากเกิดไปทำให้ผมรู้สึกแคร์เธอมากขึ้น เธอเป็นคนสร้างสีสันในชีวิตผม หลังจากที่เธอคนนั้นไปจากผมเมื่อหลายปีก่อน หลังจากนั้น ผมจะซื้อหญิงบริการกินมาตลอด แต่กับเธอคนนี้ผมไม่คิดจะซื้อกินแล้วเลิก แต่ผมซื้อขายขาดมาจากคุณดุจ ผมเป็นอะไรไปหรือ ทำไมรู้สึกว่าทำไมสมองของผมกำลังสับสนเป็นอย่างมาก
“คิม...ไอ้คิมอยู่ไหม...ไม่อยู่สินะ...” เสียงของเธอทำให้ผมคืนสติมองเธอที่เดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับถ้วยปิดฝาพร้อมกับกับแก้วน้ำส้มทรงสูงวางไว้บนโต๊ะหินอ่อน
“เอาอะไรมาให้กิน” ผมถามด้วยน้ำเสียงเรียบ
“เหี้ยยยยยยยย...” เธออุทานด้วยความตกใจ แล้วมองมาที่ผม ที่นั่งอยู่ในอ่างจากุชชี่
“บอกมาว่าเอาอะไรมาให้” ผมถามเสียงเรียบ
“กูเอาข้าวต้มมาให้ กูไปแล้ว” เธอบอกด้วยน้ำเสียงรก ผมคิดอยากแกล้งเธอจริงๆ
“เอาผ้าขนหนูให้หน่อย อยู่ตรงชั
