“อัญญา…ตื่นหรือยังจ๊ะ อัญญา…ได้ยินหรือเปล่า” โลล่าเอ่ยเรียกอัญญาพร้อมกับเคาะประตูห้องนอนเบาๆ สองสามครั้ง แต่ทว่าก็ไร้เสียงตอบกลับจากภายในห้องนอนของอัญญา โลล่าเริ่มรู้สึกแปลกๆ เธอเป็นห่วงหญิงสาวขึ้นมาจับใจ มือเหี่ยวย่นจึงเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูอย่างเชื่องช้า และเธอก็พบว่าประตูห้องไม่ได้ล็อกอยู่
“อัญญา! อยู่หรือเปล่าจ๊ะ” โลล่าเปิดแง้มประตูเข้าไปในห้องนอนของอัญญาและเอ่ยเรียก ใบหน้าเหี่ยวย่นชะโงกหน้าเข้าไปในห้องนอน แต่ก็ไม่พบใคร
โลล่าจึงเปิดประตูอ้าออกกว้างและเดินเข้าไปในห้องอย่างเชื่องช้า สายตาของหญิงแก่กวาดไปทั่วห้อง ก่อนที่เธอจะเดินไปดูในห้องน้ำต่อ เมื่อไม่เจออะไรในห้องน้ำ โลล่าเดินออกมาหยุดอยู่ตรงปลายเตียงต่อพลางยกมือขึ้นมาเท้าเอวไว้ทั้งสองข้าง ดวงตาของโลล่ายังคงกวาดสายตามองหาสิ่งผิดปกติอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนที่จะเหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ข้างหัวเตียง โลล่าจึงหยิบขึ้นมาเป
