โลล่าที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับอัญญา หญิงแก่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงตามอัญญา จากนั้นร่างผอมบางเดินเข้าไปใกล้โลล่ามากขึ้นและยื่นเด็กชายให้ ซึ่งโลล่าก็รับเด็กชายมาอุ้มไว้อย่างระมัดระวัง
“หน้าตาเหมือนกันจริงๆ” โลล่ามองหน้าเด็กชายสลับกับลูกชายของตัวเองและพึมพำออกมา เธอเขย่าตัวเด็กชายเบาๆ พร้อมกับมือเหี่ยวย่นที่ลูบไล้ผิวเนื้อเด็กนุ่มนิ่มอย่างเบามือ
“แล้วลูกคิดจะจัดงานแต่งไหม” มารดาเอ่ยถามต่อ
“ต้องจัดอยู่แล้วแม่” ลูเซียโน่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เรียวขาแกร่งก้าวมาใกล้อัญญาและใช้มือหนาโอบไหล่หญิงสาวเอาไว้
“คือ…” อัญญาเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยสีหน้าลำบากใจเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าเธอควรจะพูดสิ่งที่คิดออกมาในตอนนี้หรือเปล่า แต่เธอก็อยากบอกให้ลูเซียโน่ได้รับรู้ความต้องการของตัวเองสักนิด
“ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องนี้อยู่พอดี” เธอเอ่ยต่อ
“ทำไมล่ะ” ด้วยขนาดความสูงที่ต่างกัน ทำให้ชายหนุ่มต้องก้มหน้าลงมามองหญิงสาว ในไม่กี
